Het einde van mijn reis nadert en ik denk terug aan wat ik allemaal heb gezien, gedaan en beleefd en aan de mensen die ik heb ontmoet. Ik onderdruk de stem van Bill Medley die in mijn hoofd 'I've had the time of my life' zingt, maar ik kan niet ontkennen dat dit een van de beste tijden van mijn leven was.
Toch heb ik ook wel weer zin om naar huis te gaan. Ik zou makkelijk nog een tijdje door kunnen reizen, maar ik ben blij dat ik naar huis ga op een punt waarop ik nog steeds geniet van alles wat ik zie en doe en nog steeds onder de indruk ben. Sommige mensen die ik tegenkwam op reis waren al zo lang aan het reizen dat ze bij dingen waar mijn mond open viel van verbazing, mopperend mompelden dat ze dat ergens anders al een keer beter of mooier hadden gezien.
Ik heb een fantastische tijd gehad, zonder twijfel. Ik ben verliefd geworden op dit continent en weet zeker dat dit niet het laatste is wat ik van Zuid Amerika zal zien. Ik heb mensen ontmoet die vrienden werden en waarmee ik altijd contact zal houden en ik heb herinneringen gemaakt die ik nooit zal vergeten.
Nu is het tijd om naar huis te gaan en verruil ik, na acht dagen in Nederland, mijn backpack voor een koffer en vertrek naar Boedapest voor het exchange semester van mijn master (CEMS/International Management). Het zal even wennen worden, van ultieme vrijheid naar een hardcore master, maar ik ben klaar voor de uitdaging.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten