Vandaag is de laatste dag dat ik in mijn eentje reis. Vanavond stap ik in het vliegtuig naar Bogota en morgen haal ik Ilse in Bogota op op het vliegveld, voor wat voor mij de laatste maand is van mijn reis en voor haar de enige. Het originele plan was om de hele reis samen te doen, maar Ilse had nog een scriptie te schrijven en ik wilde toch echt drie maanden reizen, dus zo besloot ik uiteindelijk om de eerste twee maanden alleen te reizen.
Een jaar geleden had ik nooit gedacht dat ik in mijn eentje door Zuid-Amerika zou reizen, ik had het beeld dat dat echt niet veilig was voor een meisje alleen (uberhaupt dacht ik dat Zuid-Amerika heel gevaarlijk was, waar ik dat vandaan haalde weet ik niet). Totdat ik andere meisjes sprak die nog jonger en blonder dan ik waren en heel lang in hun eentje door Zuid-Amerika hadden gereisd. Wat zij konden kon ik ook!
Als ik vertelde dat ik in mijn eentje op reis zou gaan, vroegen de meeste mensen twee dingen:
Ben je niet bang dat je je alleen gaat voelen?
Dat is de grote misconceptie en het grote contrast van reizen: als je alleen reist ontmoet je juist veel mensen.
Doordat je alleen bent, maak je veel sneller contact met onbekenden en besluit je veel sneller om iets te ondernemen met iemand die je net ontmoet hebt. Elk hostel zit vol met (solo) backpackers, dus als je niet alleen wilt zijn, hoeft het niet! Bovendien maak je ook veel sneller contact met de lokale bevolking. Mensen spreken je veel sneller aan als je in je eentje op een bankje zit te lezen of op je kaart zit te turen dan als je met iemand druk aan het praten bent in een taal die ze niet kennen.
Als het blijkt te klikken met een andere backpacker kan je altijd besluiten je route aan te passen om een tijdje samen te reizen. Het voordeel is dat je als je op een gegeven moment geen zin meer hebt in die persoon of je even alleen wilt zijn, je gewoon gedag kunt zeggen en allebei de andere kant op kunt gaan.
Het nadeel is dat je ook vaak gedwongen wordt om afscheid te nemen van mensen waar je het liefst nog veel langer mee zou willen optrekken. Ik heb zo veel leuke mensen ontmoet waar ik een tijd mee heb gereisd maar uiteindelijk zorgen uiteenlopende reisplannen ervoor dat je toch echt afscheid moet nemen. Gelukkig is er Facebook zodat je elkaar nog kan volgen en soms kruisen de paden elkaar later weer (zoals ik opeens mensen waarmee ik in Bolivia had gereisd tegenkwam boven op Machu Picchu montaña!). Bovendien creëer je ontzettend goede excuses om stedentripjes te maken om iedereen te bezoeken.
Is dat niet gevaarlijk?
Over het algemeen kom je een heel eind als je een goed stel hersens hebt. Als je alleen reist zijn er natuurlijk een aantal dingen waar je rekening mee moet houden en dat geldt niet per se alleen voor meisjes, jongens kunnen net zo goed beroofd worden (oke, het geldt misschien niet voor grote, gespierde Ierse mannen. Ik kwam een Ier tegen die vertelde dat een Peruaantje hem probeerde te beroven. De Peruaan had een mes, maar was 1,50 meter en stond tegenover deze Ier van 2 meter die in lachen uitbarstte, 'are you kidding me' zei en vrolijk doorliep).
Onderstaande richtlijnen zorgen ervoor dat je over het algemeen heel ver komt zonder problemen.
1. Zorg ervoor dat je alleen officiële taxi's neemt.
Lonely Planet heeft altijd wijze raad wat betreft de taxi's in elk land en elke stad. Zorg dat je van tevoren een prijs afspreekt als er geen meter is. Stap NOOIT in een taxi waar meerdere mensen in zitten (behalve in bepaalde steden waar ze speciale vrouwentaxi's hebben, taxi's waar een vrouw mee rijdt voor jouw veiligheid).
2. Zorg dat het thuisfront weet waar je bent.
Geef door hoe laat je de bus neemt, waar naar toe en ik welk hostel je verblijft (als je dat al weet). Stel dat er dan wat gebeurt, dan weten ze thuis in ieder geval waar je ongeveer bent.
3. Vertrouw je instinct.
Voelt een persoon met wie je praat niet goed? Eindig het gesprek en loop weg. Voelt een straat niet veilig? Loop een blokje om. Better safe than sorry.
4. Bereid je voor.
Zorg ervoor dat je weet welke delen van de stad waar je heengaat veilig en onveilig zijn en probeer ervoor te zorgen dat je nooit in je eentje 's nachts over straat hoeft. Zo zorg ik er bijvoorbeeld altijd voor dat ik een bus neem die overdag aankomt. Er is geen makkelijker slachtoffer dan een meisje met een backpack in het donker in een stad die ze niet kent.
5. Schat de situatie in.
Kan je hier je dure camera/iphone uit je zak halen om een foto te maken of beter van niet?
6. Ken de trucjes.
Er zijn een aantal trucjes die veel worden gebruikt in bepaalde landen. In Argentinië en Bolivia morst iemand bijvoorbeeld iets op je en vervolgens komt er iemand anders die je helpt met schoonmaken, soms een heel lief oud vrouwtje, en die ongemerkt alles uit je zakken jat. Als je in een restaurant of café zit en je tas op de grond of op de stoel ligt, maken mensen soms ergens herrie zodat je die kant uitkijkt en vervolgens is je tas weg. Verder worden er vaak tassen uit het rek in de bus gejat. Zorg er dus voor dat je altijd je tas in de gaten houdt, of dat je hem ergens aan vastmaakt. Ik heb een kabelslot waarmee ik mijn tas altijd aan het rek vastmaak.
7. Draag je waardevolle spullen op je lichaam of stop ze in een kluis.
Hoe lelijk een moneybelt ook is, ik draag hem altijd als ik mijn bankpasjes en paspoort bij me heb. Zeker als je wilt slapen in de bus is het belangrijk om al je waardevolle spullen op je lichaam te hebben. Als je paspoort en bankpasjes gejat worden heb je écht een groot probleem.
Verder neem ik als ik de stad in ga zo min mogelijk waardevolle spullen mee. Als ik genoeg geld heb, laat ik mijn bankpasjes in het kluisje en ik heb alleen een kopie van mijn paspoort bij me.
8. Zorg ervoor dat je de taal (in ieder geval een beetje) spreekt
Zodat je kan communiceren, om hulp kan vragen en mensen je minder makkelijk kunnen afzetten. Je komt veel meer streetwise over en mensen zullen je veel minder af proberen te zetten (de Gringo price is altijd hoger dan de lokale prijs) als je Spaans spreekt. Als je lastiggevallen wordt door straatverkoper of bedelaars is het overigens beter om te doen alsof je geen Spaans spreekt. Gewoon wat in het Nederlands zeggen, dan haken ze gauw af.
9. Vraag om hulp als je het nodig hebt
De meeste mensen in Zuid-Amerika zijn ontzettend lief en behulpzaam, soms vroegen mensen zelfs of ze me konden helpen alleen maar om het feit dat ik blond was! Wat ik overigens ook als discriminatie op zou kunnen vatten, maar ik vat het maar op als een lief gebaar.
Zuid-Amerika is een ideaal continent om in je eentje te bereizen. De bussystemen zijn makkelijk, je kan redelijk snel wat van de taal oppikken en ze spreken op bijna het hele continent dezelfde taal, de mensen zijn vriendelijk en behulpzaam en over het algemeen is het in de meeste landen, anders dan de algehele opvatting onder Nederlanders, heel veilig zolang je je gezonde verstand gebruikt.
Ik heb me deze hele reis eigenlijk nooit alleen gevoeld en heb me zelden onveilig gevoeld. Bovendien leert alleen reizen je ontzettend veel. Over de wereld maar vooral over jezelf. Meer daarover in een volgende blogpost!
