Over en sluiten

Ik kan schrijven over de muziek die ik luister, de boeken die ik lees, of over hoe ik steeds nieuwe dingen blijf ontdekken in Boedapest en onherroepelijk verliefd aan het worden ben op de stad. Ik kan schrijven over de dingen die me verbazen over Hongaren, over al het fijne bezoek dat ik al heb mogen ontvangen en dat nog gaat komen en over de lieve mensen waarmee ik bevriend ben geraakt. Ik kan schrijven over hoe ik het studeren heb herontdekt (al duurde het wel even) en er van geniet om weer dingen te leren en uitgedaagd te worden. Ik kan schrijven over dat ik het reizen soms zo intens mis, maar dat ik ook zin heb om weer in Amsterdam te gaan wonen. En bovenal kan ik hele verhalen schrijven over hoe het tegelijkertijd fantastisch en vreselijk eng is dat ik geen idee heb hoe mijn leven er over een tijdje uit zal gaan zien en dat er een duizelingwekkend aantal opties zijn. 

Maar ik kan dit ook gewoon in mijn Moleskineboekje schrijven en voor mezelf houden. 

Ik schreef de afgelopen tijd veel, soms zelfs blogposts, maar besloot elke keer om ze niet te publiceren. Hoewel ik hou van schrijven en dat ook nog steeds doe, heb ik het gevoel dat mijn geluk - of ongeluk net zo goed - niet altijd gedeeld hoeft te worden met de hele wereld (niet dat de hele wereld mijn blog leest, maar je begrijpt mijn punt). 

Het internet staat vol mooie verhalen van dappere, grappige en leuke mensen en ik lees ze graag en leef en droom mee. Maar mijn verhaal is het mijne en eigenlijk vind ik het heel fijn om het voor mezelf te houden. Daarom betekent dit voor nu het einde van mijn blog. Wie weet pak ik het ooit weer op. Of misschien schrijf ik wel honderd boekjes vol met verhalen die niemand ooit zal lezen. 

Acht dingen die ik heb geleerd over Hongarije

1. Dat Hongaars een onmogelijke taal is voor ons buitenlanders wist ik al, maar blijkbaar is het zó ingewikkeld dat Hongaren er zelf soms ook moeite mee hebben. Ik vroeg twee klasgenoten of ze het Hongaarse woord voor proost (egészségedre) in mijn telefoon konden zetten omdat ik het steeds vergat en er volgde een discussie van tien minuten over hoe je het nou precies schrijft. 
2. Hongaren zijn dol op alles waar crème op/in/omheen zit. Nadat een Hongaarse klasgenoot zijn liefde voor stroopwafels verklaarde, vroeg ik hem wat typische Hongaarse lekkernijen zijn en hij liet er tien zien die stuk voor stuk bestaan uit een dikke laag crème. 
3. Ze houden ook ontzettend van paneermeel. Ze paneren echt alles, zelfs hun broccoli en bloemkool.
4. Hello betekent hallo, maar gek genoeg ook doei. Als je wegloopt, zeggen ze dus: 'helloooo!' 
5. Boedapest heeft cafe's en restaurants op de allergaafste plekken! Bovenop gebouwen met een prachtig uitzicht, in ruïnes, of in hele chique gebouwen. 
6. Hongaren roken vrij veel. Gister zag ik zelfs tijdens het hardlopen een vrouw die tijdens het hardlopen (!!) een sigaret op stak. 
7. Wat wij een smoothie noemen doen ze hier in een kom met een lepel en noemen het frambozen/aardbeiensoep.
8. Boedapest is echt ontzettend mooi :) 

De basiliek

De Vrijheidsbrug

Bookcafé

New York Café

Uitzicht vanaf de 360 rooftop bar

Studieleven

Terug naar het studieleven. Naar vroeg opstaan, uren stilzitten en luisteren, aantekeningen maken en essays schrijven.

Maar ook: langs de Donau naar school lopen, nieuwe dingen leren, nieuwe mensen leren kennen en klassenfeestjes.

Ik maakte vandaag mijn eerste essay af (de professoren hier hebben geen genade, ik heb het nog geprobeerd: "maar ik woon hier net meneer, ik moet toch eerst tijd hebben om de stad te ontdekken!") en ging voor het eerst hardlopen, langs de Donau. Eens in de zoveel tijd begin ik weer met hardlopen maar ik heb er eigenlijk de discipline niet voor. Maar als dit uitzicht niet motiverend is, dan weet ik het ook niet meer. 

Boedapest & Balaton

Terwijl ik een boek uitlas dat eindigde met de hoofdpersoon die een nieuwe start maakte in haar leven, begon het vliegtuig met landen. Ik keek uit het raam naar de wolken en opeens verscheen Boedapest en realiseerde ik het me: ik ga in Boedapest wonen! Ik zag de Donau, de bruggen, Margaret island en de prachtige gebouwen. Wat een mazzelaar ben ik dat ik hier vier maanden door mag gaan brengen. 

Voor mij is dit ook een nieuwe start. Na een jaar werken, bestuur en reizen begin ik weer met studeren. Voor minstens anderhalf jaar zal mijn tijd weer gevuld worden met colleges, papers en andere serieuze dingen. Hallo gestructureerd leven! 

Maar behalve heel hard studeren ga ik natuurlijk ook mijn nieuwe thuisstad verkennen. Dit deed ik zaterdag al samen met mijn Braziliaanse huisgenoot. We bezochten onder andere de prachtige universiteit (mid-boven). Dat is nog eens wat anders dan de lelijke VU campus! 

Een dag later verliet ik Boedapest alweer om naar het Balatonmeer te gaan. Hier hebben we met een groep van twintig studenten vanuit de hele wereld een Block Seminar van een week. Het stilzitten en luisteren naar colleges is aardig wennen na een jaar werken en reizen, maar gelukkig is er ook ruimte voor het verkennen van de dorpjes rondom het meer en voor wijnproeverijen, diners en elkaar leren kennen. 

Morgen hebben we de presentaties van ons groepswerk en daarna is het (na een afscheidsfeestje) weer tijd om naar Boedapest te gaan en beginnen mijn reguliere vakken op maandag. 

1. Gedag zeggen op het vliegveld * 2. Corvinus University * 3. Boedapest 4&5. Een dorpje bij het Balatonmeer * 6. Voorbereidend werk