Hej då Göteborg, hei Oslo!

Oh Göteborg, ik ga je missen met al je mooie bibliotheken, fijne cafeetjes voor fika, hipsters met snorren, toffe clubs en leuke straatjes. Je bent misschien geen Rome of Parijs maar je was thuis en dat is veel belangrijker dan wat dan ook.

Morgenochtend neem ik de bus naar Oslo om daar de kou trotserend de stad te zien, samen met mijn moeder en zus die vanuit Nederland naar Oslo komen vliegen. Maandagavond ben ik terug en woensdagochtend vlieg ik naar de eindbestemming van dit hele avontuur: Amsterdam. Dit was dus een van mijn laatste dagen in Göteborg. Gek gevoel, want Göteborg is toch veel meer thuis geworden dan ik had gedacht. 

IJsklimmen: met blauwe knieën als aandenken

Bezoek aan een sami familie: maar hun kleren kopen ze gewoon bij Intersport

Ijshotel: waar alles, écht alles, van ijs is.

Een 'normale' hotelkamer

Kamer ontworpen door een designer

De Noorderlicht-bestaat-niet-stiekem-zijn-het-ufo's-en-ze-komen-ons-halen kamer

De ijsbar (jep, ook de glazen zijn van ijs)

Optimaal genieten

Sneeuwscooter: nog nooit had ik het zo koud, maar nog nooit kon het me zo weinig schelen als toen

Na zelf gereden te hebben, was het tijd om achterop te zitten en kon ik wat foto's te maken

De zon op haar hoogste punt

Een bevroren maar stralend gezicht

Huskysleeën: I guess I now know what they mean when people are talking about a 'winterwonderland'

Way up north

Vorige week maakte ik de meest bijzondere reis die ik ooit gemaakt heb: vijf dagen Lapland. Na een busrit van 23 uur kwamen we aan in Kiruna, de officieuze hoofdstad van Lapland, waar we husky sleeden en op een sneeuwscooter reden, de ijzermijn van Kiruna bezochten (wat overigens het enige saaie was dat we hebben gedaan, maar hey, we kunnen in ieder geval zeggen dat we in de grootste mijn ter wereld zijn geweest) en 's nachts tevergeefs op Noorderlicht expeditie gingen, waarbij de ijspegeltjes in mijn wimpers stonden. 

De dag erna bezochten we het ijshotel en een Sami familie en 's avonds barbecueden we in Abisko National Park en hadden we het grote geluk het Noorderlicht te zien. Ook bezochten we de prachtige fjorden van Narvik in Noorwegen en beklommen we een bevroren waterval. 

Het voelde alsof ik vijf dagen lang in een sprookje rondliep, zo mooi was het en zo bijzonder waren de dingen die we deden. Om jullie niet in een keer te overspoelen met foto's, zal ik aan elke grote belevenis een blogpost wijden. 

Zweedse winter

                                   Dit zie ik nu vanuit het keukenraam          En dit is nu de weg naar de tramhalte                                                          

SNEEEEEEEUW! 

Ja, ik word er best wel enthousiast van. Onderweg naar mijn tentamen was ik het liefst honderd keer gestopt om een foto te maken, maar jammer genoeg moest ik opschieten. Op elk glad stukje sneeuw zonder voetstappen maakte ik in gedachte een sneeuwengeltje terwijl ik op mijn laarzen door de sneeuw stapte.

Ik dacht dat ik een hekel had aan winter en sneeuw, maar wat blijkt: ik heb alleen een hekel aan de Nederlandse winter. Hier blijft de sneeuw liggen en verandert niet meteen in een grijze drab die 's nachts weer bevriest en de wegen spiegelglad maakt, maar het blijft mooi wit en glinstert in het licht van de lantaarnpalen waardoor het minder donker lijkt. 

Het tentamen is nu achter de rug, dus excuseert u mij, dan ga ik nu even een leger van sneeuwengeltjes maken in de tuin. 

It's starting to look a lot like Christmas

Oei oei oei, waar zijn m'n wollen onderbroeken?!

Stockholm, partycruise en Riga

Met vijfentwintig studenten namen we zaterdag de trein naar Stockholm om alvast op te warmen voor de 'partycruise' (wat een vies woord, haha) voor internationale studenten die ons mee zou nemen naar Riga en weer terug. 

Gewapend met mijn 100% Stockholm boekje dat mama had opgestuurd ontdekten we Stockholm. We zagen de mooie straatjes van Gamla Stan, het indrukwekkende fotomuseum Fotografiska, het opgegraven schip in het Vasa museum dat in de zeventiende eeuw zonk voor de kust van Stockholm, het Koninklijk paleis met een hilarische wissel van de wacht en we ontbeten met de allerlekkerste kanelbullar die ik tot nu toe heb gegeten in de hipsterwijk Södermalm en slenterden daarna langs de talloze designer- en kunstwinkels die de wijk rijk is. 

Maandag voegden zich nog een heleboel internationale studenten uit Göteborg bij ons voor de partycruise. Feesten op zo'n wiebelige boot is best wel wennen en je krijgt er hele rare heen-en-weer-danspasjes van, maar o, wat was het tof.

Riga is heel klein en schattig, je moet steeds opletten dat je niet opeens het mini centrumpje uitloopt.  De cruisemaatschappij had de inwoners van Riga wel mogen waarschuwen dat er een schip vol studenten met behoefte aan een goed anti-katerontbijt aankwam, want alle cafeetjes zaten stampvol met studenten en er was een beetje weinig personeel. Maargoed, als je je bord voor 2 euro kan volladen met allerlei soorten pannenkoeken, dan hoor je weinig studenten klagen.

Stockholm

Riga

Morgen ga ik naar het concert van deze fijne man.

 

Bezoek

Fijn: je ouders de stad laten zien die voor jou thuis maar voor hen volslagen onbekend is. 

Gisteren vertrokken mijn ouders weer naar huis na een weekend in Göteborg te hebben doorgebracht. De eerste twee dagen was het stralend weer en liet ik ze de stad en de archipelago zien, waar we zelfs eventjes met zonder jas hebben rondgelopen terwijl we ons vergaapten aan de villa kakelbontachtige huisjes en prachtige natuur. 

Mijn 'Zweedse familie', waarvan ik hier een kamer huur, hadden mijn ouders uitgenodigd om te komen eten.  Gek om die twee werelden samen te zien komen, maar vooral heel leuk! En nu mijn ouders weten hoe leuk mijn 'surrogaat familie' is, konden ze me in ieder geval met een gerust hart achterlaten.

Na een gezellige fika in een van mijn favo cafeetjes nam ik gisteren weer afscheid van mijn ouders. Nu voor best een tijdje, bijna drieënhalve maand. Gelukkig ben ik hier omringd door een geweldige groep mensen, waardoor ik eigenlijk nooit tijd heb om thuis te missen. En mocht ik een keer eenzaam op mijn kamertje zitten, dan is er altijd Skype!  

En nu is alles weer 'back to normal' en het weer doet ook weer waar het goed in is. Het regent bijna onafgebroken en elke keer dat ik buiten in de stromende regen loop zing ik zachtjes een van mijn favoriete liedjes: why does it always rain on me? 

Update

De dagen zijn hier gevuld met fika's, nieuwe mensen ontmoeten, activiteiten van de universiteit en gezellige avonden uit. Het is hier fijn, ik heb al veel mensen ontmoet en het is heel leuk om de culturele verschillen te merken tussen alle nationaliteiten.

Vanavond heb ik met mijn Zweedse familie gegeten en ik begin te merken dat ze wat losser en meer open beginnen te worden. Na het diner van de eerste avond ging iedereen na het eten meteen van tafel en nu bleef iedereen lang zitten en hebben we nog thee gedronken. De Zweden staan erom bekend in het begin een beetje terughoudend te zijn, het duurt eventjes voordat ze je goed genoeg kennen om zomaar een praatje te maken en gezellig te doen. Dat merkte ik dus ook meteen in de praktijk, ondanks dat ze natuurlijk al best wel open zijn door zomaar iemand in hun huis te laten wonen.

Tijdens het eten geven Zweden graag complimenten over het eten en erna zeg je 'tack för maten', bedankt voor het eten.

Wat ik vanmiddag in mijn dagboek schreef

27 augustus 2012, 14:30

Ik werd wakker in een door de zon verlichte kamer en toen ik uit het raam keek, zag ik een strakblauwe lucht. Ik besloot er in mijn eentje op uit te gaan, want dit is het perfecte weer om rond te dwalen door de stad en foto's te maken. Het is te merken dat Göteborgs Universitet de grootste universiteit van Scandinavië is, want overal zie je groepjes studenten. 

Nu zit ik op een zonnig terrasje in het schattige Haga district met de grootste kanelbullar ever en een cappucino: mijn eerste fika. When in Sweden do as the Swedes right? Ik krijg al een beetje overzicht op hoe de stad in elkaar zit en begin me nu al thuis te voelen. Blijkbaar straal ik dat ook uit, want ik ben meerdere keren aangesproken door andere buitenlandse studenten om de weg te vragen (al heeft mijn blonde haar er misschien ook iets mee te maken). De stad is prachtig, vooral nu het weer zo perfect is. 

Vlak voor ik wegging stuurde Joram naar me dat het leven me toelacht en dat begin ik nu meer dan ooit te beseffen: ik ben een gelukkeling. 

Mijn eerste blogpost vanuit Zweden!

De vlucht ging supersnel en binnen de kortste keren stond ik op Göteborgs Centralstation, waar ik werd opgehaald door Maria, waar ik een kamer van huur. We namen de tram naar het huis, wat ongeveer 20 minuten duurt. Vanaf het huis loop je zo het bos in en zodra je de tram uitstapt ruik je de dennenbomen.

Ik woon bij Maria, Harald en Ylva. Maria werkt bij een milieubureau en Harald was vroeger operazanger en werkt nu als projectleider in een theater. Ylva, hun dochter, is 15 en zit nog op de middelbare school. Vanavond mocht ik met ze mee eten en je kan wel raden wat... Kötbullar natuurlijk!

Ik heb al een paar belangrijke dingen geleerd vandaag:

• Hej is hoi en hej då is doei.
• Tack betekent dankjewel en alsjeblieft. Zweden zeggen graag en vaak dankjewel.
• In huis trekken Zweden altijd meteen hun schoenen uit (ik had dat niet meteen door, maar gelukkig vonden ze het niet erg, haha!).
• In Zweden heb je sowieso goede regenlaarzen nodig, want als het regent (en volgens Maria is dat best wel vaak), dan regent het hard. Gelukkig kon ik nu even regenlaarzen van haar lenen toen ik door de regen naar de supermarkt moest, maar ik ga snel eigen laarzen aanschaffen. 

Mijn koffer is al helemaal uitgepakt en mijn kamertje ingericht met alle lieve kadootjes die ik heb gekregen.
Nu even relaxen en morgen de stad verkennen!

Tijd om te beginnen met oefenen...

Want over precies een week zit ik al in Zweden!

De meest nuttige zinnen heb ik vast uit mijn hoofd geleerd: 

Om du inte går härifrån börjar jag skrika
(als u niet weggaat, ga ik gillen)

Vilken fin skidoverall!

(leuk skipak!)

Det säger alla

(dat zeggen ze allemaal)

Hahaha, superhandig toch? Ik ga ze vast erg vaak gebruiken... Gelukkig ga ik ook een cursus Zweeds volgen aan de universiteit, dus dan hoop ik de écht nuttige dingen te leren. Dit boekje draagt vooral bij aan de voorpret. 

IT'S OFFICIAL

Het vliegticket is geboekt: op 25 augustus 2012 vlieg ik naar Göteborg! 

De mailtjesteller staat inmiddels op 30, maar helaas is het nog steeds niet gelukt om een kamer te vinden. Ik ben nog hard op zoek, maar als ik echt niks kan vinden ga ik eerst in een hostel en dan probeer ik van daaruit een woning te regelen. 

Ik heb er hoe dan ook enorm veel zin in! 

Het aftellen kan beginnen: nog 30 dagen...

Update

Even een update over waar deze blog oorspronkelijk voor bedoeld is...

Afgelopen week heb ik me officieel aangemeld bij de universiteit van Göteborg! Vakken kiezen hoeft gelukkig pas in juni, dus ik heb nog even de tijd om erover na te denken. Wel heb ik me al aangemeld voor:

* Een taalcursus Zweeds voor beginners

Mijn Zweeds reikt op dit moment niet verder dan dra åt helvete (fuck off) en puss och kram (kus en knuffels), waar ik natuurlijk niet heel ver mee kom. Zweden spreken gelukkig heel goed engels, maar het lijkt me toch heel leuk om de taal te leren. 

* Student Buddy service

Deze service zorgt voor een buddy die je de stad en de universiteit laat zien en je helpt met eventuele problemen. Altijd handig!

* Housing

In Göteborg hebben ze door de hele stad accomodaties waar alleen maar studenten wonen. Net als Uilenstede dus, alleen dan zijn er meer van. Ik moest een top 3 maken, waarbij een meisje dat in Göteborg studeert me heeft geholpen. Zij is een vriendin van Ellen en Hanna, de twee Zweedse meisjes waar Milou en ik tijdens onze interrail reis door Italië een paar dagen mee zijn opgetrokken. Hopelijk kan ik op een van die plekken wonen, want er is een tekort aan studentenwoningen. Het zou dus kunnen dat ik op een wachtlijst kom en zelf iets moet gaan zoeken.

Nu ik er over schrijf, krijg ik er meteen weer helemaal zin in! Nog 4 maanden...

Nachtmerrie

Het was zo ver: ik ging naar Zweden! Opeens bedacht ik me dat ik over een kwartier op Schiphol moest zijn, maar dat ik eerst nog naar huis moest en mijn koffer ook nog helemaal moest inpakken en dat allemaal in een kwartier. Na snel afscheid te hebben genomen van mijn ouders en vriendinnen rende ik naar de bushalte, waar vervolgens 100 bussen voorbij reden maar niet de mijne. Toen de bus eindelijk kwam en ik uiteindelijk bij de bushalte vlak bij m'n huis stond, kon ik m'n fiets opeens niet meer vinden en bedacht ik me dat ik hem bij een andere bushalte had neergezet. STRESS. M'n telefoon kon ik ook niet vinden, dus ik kon ook niet m'n ouders bellen om me met de auto op te halen. Bij nader inzien zeiden ze bij het gedag zeggen ook: 'we zien je wel weer verschijnen'. Helemaal niet raar om dat te zeggen tegen je kind dat op het punt staat om een half jaar naar het buitenland te gaan, vond ik toen. Daaruit bleek in ieder geval dat ze waarschijnlijk geen zin hadden om me helemaal op te halen en te helpen met mijn koffer inpakken en me daarna op Schiphol af te zetten. En opeens bedacht ik me: SHIT, moest ik nou om 21:00 op Schiphol zijn of vertrok dan m'n vliegtuig? En wat ging ik eigenlijk doen als ik aankwam in Zweden? Ik had nog helemaal geen huisvesting geregeld! En ook geen kaart van de stad en ik had eigenlijk geen idee waar ik terecht zou komen en ERROR ERROR ERROR.

En toen werd ik wakker.