Het was zo ver: ik ging naar Zweden! Opeens bedacht ik me dat ik over een kwartier op Schiphol moest zijn, maar dat ik eerst nog naar huis moest en mijn koffer ook nog helemaal moest inpakken en dat allemaal in een kwartier. Na snel afscheid te hebben genomen van mijn ouders en vriendinnen rende ik naar de bushalte, waar vervolgens 100 bussen voorbij reden maar niet de mijne. Toen de bus eindelijk kwam en ik uiteindelijk bij de bushalte vlak bij m'n huis stond, kon ik m'n fiets opeens niet meer vinden en bedacht ik me dat ik hem bij een andere bushalte had neergezet. STRESS. M'n telefoon kon ik ook niet vinden, dus ik kon ook niet m'n ouders bellen om me met de auto op te halen. Bij nader inzien zeiden ze bij het gedag zeggen ook: 'we zien je wel weer verschijnen'. Helemaal niet raar om dat te zeggen tegen je kind dat op het punt staat om een half jaar naar het buitenland te gaan, vond ik toen. Daaruit bleek in ieder geval dat ze waarschijnlijk geen zin hadden om me helemaal op te halen en te helpen met mijn koffer inpakken en me daarna op Schiphol af te zetten. En opeens bedacht ik me: SHIT, moest ik nou om 21:00 op Schiphol zijn of vertrok dan m'n vliegtuig? En wat ging ik eigenlijk doen als ik aankwam in Zweden? Ik had nog helemaal geen huisvesting geregeld! En ook geen kaart van de stad en ik had eigenlijk geen idee waar ik terecht zou komen en ERROR ERROR ERROR.
En toen werd ik wakker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten