Wise Words #8

It's like when my doctor told me the story of these two brothers whose dad was a bad alcoholic. One brother grew up to be a succesful carpenter who never drank. The other brother ended up being a drinker as bad as his dad was. When they asked the first brother why he didn't drink, he said that after he saw what it did to his father, he could never bring himself to even try it. When they asked the other brother, he said that he guessed that he learned how to drink on his father's knee. So I guess we are who we are for a lot of reasons. And maybe we'll never know most of them. But even if we don't have the power to choose where we come from, we can still choose where we go from there. 

- The perks of being a wallflower

Het leven van Pi

Het leven van Pi, een van mijn meest favoriete boeken ooit (of tenminste de twintig jaar dat ik nu op deze aardbol rondhobbel), is verfilmd. Mijn zus en aanstaande zwager zijn op bezoek in Göteborg en vanavond zijn we naar de film geweest. De film was prachtig, al miste ik wel wat van de mooiste zinnen en passages uit het boek. Ik schrijf mijn lievelingsstukjes uit boeken altijd op, dus hieronder kun je lezen wat ik miste. Maar alsnog is de film heel erg mooi en zeker een bioscoopbezoekje waard (maar eigenlijk moet je natuurlijk eerst het boek lezen, want het boek wint het nog altijd van de film).

"Twijfel tot levensvorm verheffen is net zoiets als immobiliteit als vervoersbron kiezen."

"Ik kan me de laatste woorden van een atheïst heel goed voorstellen: 'Wit-wit! L-l-liefde! Mijn God!'- de plotselinge omarming van het geloof in extremis. De agnosticus daarentegen zou, als hij zijn redelijke zelf trouw blijft, als hij gebonden blijft aan de droge, ongegiste feitelijkheid, het warme licht waarin hij wordt gebaad misschien proberen te verklaren door te zeggen: 'Mogelijk een f-f-falende zuurstoftoevoer naar de h-h-hersenen', en zo tot het allerlaatst verbeeldingskracht tekortkomen en het mooie verhaal mislopen."

"Het verlies van een broer is het verlies van iemand met wie je de ervaring van het ouder worden kunt delen, die je een schoonzuster en neefjes en nichtjes hoort te brengen, mensen die je levensboom bevolken en nieuwe takken geven. Het verlies van je vader is het verlies van degene van wie je leiding en hulp verwacht, die je steunt zoals een stamboom zijn takken. En het verlies van je moeder, ja, dat is het verlies van de zon boven je hoofd." 

Mijn week volgens Instagram

* Studeren in de economische bibliotheek * fika * Göteborg in kerstsfeer * studeren in de bibliotheek van Handelshögskolan *

Als ik die dikke boeken zie van de geleerden
vol wijze dingen die zij allemaal beweerden
en ik zie de wereld om mij heen, dan moet ik vrezen
dat niemand ooit die wijze boeken heeft gelezen.

Toon Hermans

Wise words #5

Ik heb negenendertig eerste versies van dit boek geschreven. Net als bij een boot waarvan tijdens de zeereis alle planken worden vervangen, hebben de eerste en de laatste versie op het eerste gezicht niks gemeen - personages, thema's noch plot - en toch is het geheel hetzelfde. En voor de ongeveer 400 pagina's die de roman uiteindelijk telt heb ik er meer dan 2500 moeten schrijven. (...) Als dat inefficiënt klinkt, heb ik het goed beschreven. Ik zou niet weten hoe ik het nog inefficiënter aan had kunnen pakken. Maar misschien draait alles ook wel om inefficiëntie. Je kunt op de kaart kijken en naar je bestemming rijden, maar je kunt ook besluiten de mooiste, interessantste route te volgen - te vertrouwen op jezelf, je vervoerrmiddel, de logica van de weg - en dan kom je soms ergens terecht waarvan je pas weet dat je erheen wilde als je er eenmaal bent. 

- Jonathan Safran Foer
  zelfinterview over zijn boek Extreem Luid en Ongelofelijk Dichtbij  
  (waarover ik hier eerder schreef)

J.J.R. Tolkien

De boeken van mijn moeder 

One down, two to go.
Vroeger was mijn moeder helemaal verslaafd aan haar Lord of the Rings boeken, maar nu heb ik ze ingepikt en is het mijn beurt. Ik heb nu een deel uit en ben heel benieuwd naar de rest (ook al heb ik de films al gezien), maar ik ga eerst maar even een boek uit m'n grote verjaardagsstapel lezen, dan kan ik in de vakantie verslaafd raken aan deel twee van de geniale boeken van meneer Tolkien. Anders ben ik bang dat er niet heel veel van leren terecht komt de komende weken...

p.s. Ik bedoel het boek hoor

Nu ik mijn verlanglijstje nog een keer doorlees denk ik dat het voor niet-boekenkenners eigenlijk best raar staat dat ik honderd jaar eenzaamheid voor mijn verjaardag vraag.

Extreem Luid & Ongelofelijk Dichtbij

Ik heb een van mijn favoriete boeken herlezen: Extreem Luid & Ongelofelijk Dichtbij. Binnenkort komt de film uit en ik wilde het boek graag een tweede keer lezen voordat ik de film zie. Het is zo'n boek dat vol mooie zinnen staat, die je het liefst allemaal wil onthouden. Dat is me niet gelukt, maar dit zijn er een aantal.

Ik wist niet wat hij voelde want ik kende de taal van zijn gevoel niet.

Dat is de tragiek van de liefde: je houdt van niet zoveel als van dat wat je mist. 

Je kunt jezelf niet behoeden voor verdriet zonder jezelf te behoeden voor geluk.

Ik wilde niets meer over de dood horen, daar had iedereen het voortdurend over, zelfs als niemand het erover had. 

Die avond lag ik in mijn bed iets te bedenken: onder elk kussen in New York zou een speciale afvoer moeten komen die in verbinding staat met de grote vijver in Central Park. De tranen van iedereen die zich in slaap huilt, zouden dan naar één plek stromen, en 's ochtends meldt de weerman of het peil in de Tranenvijver is gestegen of gezakt, en dan weet je of New York in mineur is of niet. En als er iets verschrikkelijks gebeurt; zoals een atoombom, of dan toch op z'n minst een aanval met chemische wapens, dan zou er een keiharde sirene afgaan die alle bewoners oproept naar Central Park te komen om zandzakken rond de grote vijver te legggen.
Enfin.

En nog een paar in het Engels, die ik stiekem heb opgezocht:

It's better to lose than to never have had.

She wants to know if I love her, that's all anyone wants from anyone else, not love itself but the knowledge that love is there, like new batteries in the flashlight in the emergency kit in the hall closet. 

Ik hoop dat meneer Foer de rest van zijn leven boeken blijft schrijven, zodat we nog veel meer moois van hem mogen lezen.