Vanavond ging ik met mijn hipstervader (qua muziek dan) en zijn vaste concertmaat naar Most Unpleasant Men in de kleine zaal in Paradiso. Tenminste, dat was het idee... Terwijl Most Unpleasant Men, die overigens redelijk plezante muziek maakten, in de kleine zaal speelden glipte ik naar de grote zaal die volledig plat werd gespeeld door The Lumineers.
De afgelopen weken heb ik bijna alleen maar zitten studeren, soms tot elf uur 's avonds en vandaag kwam ik op het lumineuze (haha, snap je hem?) idee om mijn boeken een avondje alleen te laten en dat was zonder twijfel mijn meest intelligente gedachte van de afgelopen paar weken. The Lumineers toverden een lach op mijn gezicht en mijn schouders snapten opeens weer hoe ze moesten ontspannen, terwijl ze de afgelopen weken langzaam steeds iets strakker waren gaan staan. En toen de band ook nog eens het balkon opkwam en op drie meter afstand van waar ik stond Ho Hey begonnen te spelen werd die lach nog groter en voorlopig onuitwisbaar.
Zo'n avondje geeft uiteindelijk dubbel zoveel energie om weer verder te gaan, dus eigenlijk is af en toe een leerstop zo slecht nog niet. Die boeken wachten wel!
En deze moet je ook zien!
