Volgend jaar een tussenjaar..?

Wel
Niet
Wel
Niet
Wel
Niet
Wel
Niet
Wel
Niet
Wel
Niet

Ik word gek van mijn eigen hersenen.

Over wensen en dromen

Als alles goed gaat (*wishful thinking*) haal ik in juli van dit studiejaar mijn Bachelordiploma. Ik ben dan net 21. Keurig op mijn 18^e mijn gymnasiumdiploma gehaald en netjes in drie jaar mijn Bachelor afgerond.

Nu ik in het buitenland studeer kan ik mijn leven en studie in Nederland vanaf een afstandje bekijken, maar in plaats van het geven van de verlangde helderheid, ben ik eigenlijk alleen nog meer in de war. De opties lijken eindeloos en welke de juiste is, is me een raadsel.

Een paar dingen vallen me hier op. Ten eerste: ik ben jong. Bijna alle Zweedse Master studenten zijn 24 jaar of ouder, omdat ze eerst hebben gereisd voordat ze begonnen met studeren of bezig zijn aan hun tweede, derde of vierde studie. In Zweden kan dat gewoon, omdat je amper collegegeld betaalt en ‘langstudeerboete’ en ‘instellingscollegegeld’ woorden zijn die niet bestaan in het Zweeds. 

Maar het belangrijkste: ik wil zo graag reizen. De wereld zien. Avonturen beleven. Hopeloos verdwaald raken in een vreemd land waar ik de taal niet spreek en de cultuur niet ken. Ik wil zien hoe het er aan de andere kant van de wereld uitziet. 

Bovendien weet ik nog niet welke Master ik wil gaan doen. Dus ik vraag mezelf af: wat is wijsheid? Een jaar werken en reizen? Een nadeel is dat bang ben dat ik het studeren ga missen en dat ik geen leuk en uitdagend baantje kan vinden met enkel een Bachelordiploma op zak. En wie weet wat voor fratsen de nieuwe regering uit gaat halen met de studiefinanciering volgend jaar... Maar moet ik dan komend jaar een Master kiezen die me 'wel leuk' lijkt en erop vertrouwen dat ik de juiste keuze maak? 

Zo veel hersenkronkels, zo veel dromen en zo veel vragen. Maar in plaats van antwoorden, bedenk ik alleen maar meer vragen. Aan de ene kant duizelt het me, al die mogelijkheden en niet weten waar ik voor moet kiezen. Maar aan de andere kant denk ik: waarom niet de tofste kiezen en daar vol voor gaan? Never try, never know right?

Wise words #5

Ik heb negenendertig eerste versies van dit boek geschreven. Net als bij een boot waarvan tijdens de zeereis alle planken worden vervangen, hebben de eerste en de laatste versie op het eerste gezicht niks gemeen - personages, thema's noch plot - en toch is het geheel hetzelfde. En voor de ongeveer 400 pagina's die de roman uiteindelijk telt heb ik er meer dan 2500 moeten schrijven. (...) Als dat inefficiënt klinkt, heb ik het goed beschreven. Ik zou niet weten hoe ik het nog inefficiënter aan had kunnen pakken. Maar misschien draait alles ook wel om inefficiëntie. Je kunt op de kaart kijken en naar je bestemming rijden, maar je kunt ook besluiten de mooiste, interessantste route te volgen - te vertrouwen op jezelf, je vervoerrmiddel, de logica van de weg - en dan kom je soms ergens terecht waarvan je pas weet dat je erheen wilde als je er eenmaal bent. 

- Jonathan Safran Foer
  zelfinterview over zijn boek Extreem Luid en Ongelofelijk Dichtbij  
  (waarover ik hier eerder schreef)

Fingers crossed

1. Göteborg
2. Manchester
3. Uppsala

Dat is mijn top 3 uiteindelijk geworden. Maandagnacht heb ik eindelijk mijn application package ingeleverd en nu is het afwachten. Waarschijnlijk horen we over ongeveer twee weken of en waarvoor we zijn geselecteerd, dus fingers crossed! 

Keuzecrisis

Nog maar anderhalve dag tot de deadline voor de exchange inschrijving en ik heb nog steeds geen definitieve beslissing genomen waar ik heen wil! Ik moet een top 3 inleveren, maar ik twijfel tussen twee opties voor nummer 1: Göteborg en Uppsala. Als ik net heb bedacht dat ik naar de ene wil, komt er weer iemand met een briljant argument voor de andere.  

NOT HELPING. AT. ALL.

Ik heb voor allebei de universiteiten een motivatiebrief geschreven, zodat ik op het allerlaatste moment nog kan kiezen, dus het wordt waarschijnlijk de optie die op het allerlaatste stressmoment in mijn hoofd zit.

Iedereen blijft wel zeggen dat het niet zoveel uitmaakt, omdat het alleen maar kiezen tussen leuke dingen is. Dat kan wel zijn, maar ik wil dan wel het leukste!

Knopendoorhakdag

100 knopen en vandaag ga ik ze allemaal doorhakken.