Wanderlust: Machu Picchu

Ik had Machu Picchu al zo vaak gezien op foto's van anderen dat het eigenlijk niet zo indrukwekkend meer was om het in het echt te zien.

HA, grapje! Het was echt fantastisch om Machu Picchu in het echt te zien. Echt bizar om je te realiseren dat de Spanjaarden deze stad nooit hebben gevonden en dat het tot 1911 duurde voordat de stad ontdekt werd door een historicus. Gelukkig maar dat de Spanjaarden de stad nooit vonden, want dan was er nooit zo veel bewaard gebleven.

Omdat ik de afgelopen maanden iets meer uitgegeven heb dan ik had gehoopt en omdat ik in Colombia een trektocht van zes dagen ga maken naar Ciudad Perdida, besloot ik om Machu Picchu on a budget te doen. Ik boekte de bus naar Hidroelectrica vanaf mijn hostel (80 soles, voor de trein naar Machu Picchu betaal je ongeveer 300-600 soles), vanaf waar je kan lopen naar Aguas Calientes, oftewel Machu Picchu pueblo, het laatste dorpje voor Machu Picchu.

Mijn reis naar Machu Picchu begon op z'n typisch Peruaans. Na ruim een uur wachten bleek dat de bus 'vergeten' was om me op te halen bij het hostel. Het hostel dacht dat ze er met een 'oeps, sorry' wel vanaf zouden komen, maar ik heb inmiddels geleerd dat je in Zuid Amerika flink boos moet doen om iets gedaan te krijgen, dus dat deed ik dan maar. Uiteindelijk brachten ze me naar het busstation in Cusco en betaalden voor een auto die me naar een dorpje bracht vlakbij Hidroelectrica en gaven ze me geld om vanaf daar over te stappen op een busje.

Vanaf Hidroelectrica is het ongeveer 2,5 uur lopen langs het treinspoor naar Aguas Calientes. Daar sliep ik in een hostel en kwam ik Sarah tegen, die ik ken van het hostel in Cusco. De volgende ochtend stonden we om vier uur op om om vijf uur bij het eerste checkpoint te zijn dat dan opengaat. Lopend met ons zaklampje, de slaap nog uit onze ogen wrijvend terwijl andere mensen zich langzaam en zwijgend bij ons voegden, voelde het net alsof we met zijn allen iets heel erg stiekems gingen doen.

Vanaf het eerste checkpoint is het anderhalf uur steil omhoog lopen naar het tweede checkpoint (je kan ook de bus nemen naar boven maar dat is alleen voor pussies uiteraard). De klim is aardig zwaar maar als je dan uiteindelijk de ruines ziet ben je dat meteen vergeten.

We klommen vervolgens ook nog anderhalf uur Machu Picchu montaña op voor een prachtig uitzicht over de hele vallei. Na de afdaling was het voor mij tijd om terug te rennen naar de bus in Hidroelectrica, die om 2 uur 's middags zou gaan maar uiteindelijk uiteraard pas om 3 uur vertrok waardoor ik voor niets had gehaast. Ik had nog drie dagen erna bilspierpijn van al het geklim en het geren, maar het was het meer dan waard. Dit was zeker weten een van de mooiste en meest bijzondere dingen die ik tot nu toe in Zuid Amerika gezien en gedaan heb!