Omdat ik al zo veel moet vertellen over de grote dingen die ik hier mee maak, vergeet ik soms helemaal om iets over de kleine dingen te vertellen die het reizen óók zo ontzettend leuk maken.
Over het genieten van het slapen zonder sokken omdat we éíndelijk in een warm hostel slapen na Uyuni, over mensen die zomaar hulp aanbieden als ik lichtelijk verward naar m'n kaart aan het kijken ben, over het gezellige Boliviaanse muziekje dat speelt in de krakkemikkige bus waarin ik zit op weg naar de volgende bestemming, over kindjes in Bolivia die me met open mond aanstaren omdat ik zo groot (ja, ik ben daar met m'n 1,68 gigantisch) en blond ben, over de bus die de hele tijd moet toeteren zodat de lama's van de weg afgaan, over merken dat mijn Spaans stukje bij beetje beter wordt, over mensen tegenkomen die ik al ken van een eerder hostel in een andere stad in een ander land, over het liggen in een hangmat en me bedenken wat ik toch een ontzettend geluk hebt dat ik deze reis kan maken, over de prachtige sterrenhemels die ik zag in Uyuni en de Pampas, over iemand hebben om al die momenten mee te delen die ik nog maar net heb leren kennen maar die ik voor mijn gevoel al zo goed ken en waarmee ik al zo veel heb gedeeld, over gaan slapen met junglegeluiden op de achtergrond en wakker worden door de apen, over de dagen dat ik niets doe dan een beetje rondslenteren in de stad, over verdwalen en dan opeens in een prachtige buurt terechtkomen, over drie grote stoere jongens die me vragen met wie ik reis en me vol bewondering aanstaren als ik zeg dat ik alleen reis en me vertellen dat zij dat nóóit zouden durven, over een oud stelletje in Machu Picchu dat me vertelt dat ze zullen blijven reizen tot ze allebei in een rolstoel zitten, over Ilse die dropjes voor me heeft meegenomen, over maar 5 stappen hoeven zetten vanaf ons hostelbed in Santa Marta om het zwembad in te duiken, over nieuwe fruitsoorten proeven waar ik nog nooit van gehoord had, over mooie gesprekken over reizen, de liefde en de wereld, over voor altijd willen blijven reizen maar toch ook zo veel redenen te hebben om uiteindelijk weer naar huis te komen.
