Nog 20 dagen

"Voorpret"

Met nog 22 dagen op de teller begint de stress aardig toe te slaan. Ik hou mezelf steeds voor dat ik zo mijn backpack op mijn rug kan hijsen en het vliegtuig in kan stappen, maar zo makkelijk is het eigenlijk niet. Ik moet nog een vaccinatie halen (ik ben al twee keer geweest, maar de buiktyfusvaccinatie was op en ik zit toch niet echt op buiktyfus te wachten...), afscheid nemen van mijn werk, mijn bestuurstaken afronden, mijn huis onderverhuren en ook nog met al mijn vriendinnen afspreken om afscheid te nemen, want sommige zie ik misschien acht maanden niet meer! En tussen de bedrijven door wil ik me eigenlijk ook nog een beetje inlezen in waar ik eigenlijk naar toe ga. 

Leuk hoor, die 'voorpret', maar ik kan niet wachten tot het moment dat ik écht wegga en aan niets anders meer hoef te denken dan reizen. 

Wise words #13

"No matter what, nobody can take away the dances you've already had."

- Gabriel García Márquez, RIP

Vierendertig dagen

Leuk om je dagboek terug te lezen en erachter te komen dat je je aan je belofte hebt gehouden.

"Maar voor nu is Amsterdam mijn thuisbasis. En ik ben er blij mee. Ik ga genieten van alle fijne mensen die ik hier om me heen heb, van alle kansen die ik hier krijg, mijn fijne appartement in Oud West en alles wat ik hier in de afgelopen jaren al heb opgebouwd.  

Ondertussen maak ik in mijn hoofd de mooiste reisplannen en droom ik dat ik in het vliegtuig stap en niet achterom kijk en dat ik de andere kant van de wereld ga ontdekken waar alles zo anders is en de mensen zo'n grappig taaltje spreken en vreemde dingen eten en van die mooie kleren dragen, net zo mooi als het land zelf. En ik weet dat er een gezegde is dat zegt "there are seven days in a week and someday is not one of them" en ik weet dat het soms heel erg waar is maar bij deze zweer ik bij mezelf: ooit voer ik mijn reisdromen uit. En tot die tijd heb ik het ook gewoon heel erg fijn in Amsterdam."

Dit schreef ik een jaar geleden. Nog vierendertig dagen en dan ga ik mijn droom achterna.