Vroeger

Albums vol foto's. Van peuters tot trotse opa en oma. Van zwart-wit naar kleurenfoto's. Van opgroeien naar de Tweede Wereldoorlog overleven. Van de eerste ontmoeting tot aan hun trouwen. En vanaf daar de rest van hun leven samen.  

Een heel leven lang afgebeeld in foto's, nauwkeurig bijgehouden. Ik kon er wel uren naar kijken, vooral naar de zwart-witfoto's. Kijk nou wat een baas mijn opa vroeger was! Chillen op het strand met zijn kinderen en zomaar in pak van de glijbaan. 

Misschien moet ik zelf toch ook maar eens foto-albums bij gaan houden

Wise words #3

One of the most underappreciated pathways to being cool is to fully embrace being a nerd.

 - David Karp, Founder of Tumblr

Source: Humans of New York

Streetart

De straatfilosoof lijkt me de laatste tijd overal te achtervolgen

De opa van 'niet lusten bestaat niet'

Van zonnebloemen en buxussen

De opa van Festini ijsjes en verzamelbakjes

En van elk jaar midgetgolfen

De pannenkoekenopa

De opa die vond dat je pas een borrel mocht drinken als de R in het uur was, maar kwaRt voor een telde ook mee. 

De levensgenieter die nog volop plannen aan het maken was. 

Hippe opa, die op zijn vijfentachtigste besloot dat het tijd werd voor een laptop. 

De opa die het 'Onze Vader' het allermooist kon opzeggen van allemaal. 

De lieve opa, die elke keer weer zei dat hij het zo fijn vond dat we er waren.

De opa die 63 jaar getrouwd is geweest met oma en die met heel veel liefde voor haar zorgde.

Lieve opa, we zullen u ontzettend missen.

Moederdag

Kinderen zijn absoluut de allerbeste brievenschrijvers.

Amsterdam

Zoals de wijze troubadours ooit zongen:

Hij die slentert ziet pas Amsterdam.  

Met die wijze troubadours bedoel ik eigenlijk gewoon Acda & de Munnik. Desalniettemin; wijze woorden, wijze mannen. Bovendien behoren ze tot de weinige artiesten die Nederlandstalige muziek maken die ik kan waarderen.

Maargoed. Vandaag heb ik dus een heuse stadswandeling gemaakt met mijn zus, gewoonweg omdat we dat te weinig doen. We kwamen op plekken die midden in het centrum lagen, maar die we toch nog nooit gezien hadden. De meeste straten waar we liepen kenden we wel, maar toch zie je een stuk meer als je zonder doel rondloopt, dan als je onderweg bent.

Conclusie: dit gaan we vaker doen! Dit keer hebben we vooral door het centrum gewandeld, de volgende keer is de Jordaan aan de beurt.

Sticker op een lantaarnpaal bij het Rembrandthuis

Dromen

Het moet wel genetisch zijn, raar dromen. Mijn moeder, zus en ik dromen altijd nogal bijzonder. Soms praten we er ook nog hardop bij (waar nu een geweldige app voor is die begint met opnemen zodra je begint te praten, de Sleep Talk Recorder) of lopen we door het huis te dwalen (vooral ik). 

Zo droomde ik pas dat mijn hele huis was overstroomd (best knap op de derde verdieping) en dat het vervolgens vol zat met gigantische ratten die me aanvielen nadat het licht was uitgevallen. Gelukkig kwam Hannibal van de A-team ons redden... 

En toen een vriendin bij me zou komen slapen na het uitgaan, kroop ik de nacht ervoor onder mijn bed om de katten van mijn huisgenoot onder eronder vandaan te halen en weg te jagen, omdat die vriendin daar heel erg allergisch voor is. Nergens een kat te bekennen natuurlijk. 

Misschien moet ik maar een dromenvanger aanschaffen.

Wise words #2

The unreal is more powerful than the real, because nothing is as perfect as you can imagine it. Because its only intangible ideas, concepts, beliefs, fantasies that last. Stone crumbles. Wood rots. People, well, they die. But things as fragile as a thought, a dream, a legend, they can go on and on.

- Chuck Palahniuk

J.J.R. Tolkien

De boeken van mijn moeder 

One down, two to go.
Vroeger was mijn moeder helemaal verslaafd aan haar Lord of the Rings boeken, maar nu heb ik ze ingepikt en is het mijn beurt. Ik heb nu een deel uit en ben heel benieuwd naar de rest (ook al heb ik de films al gezien), maar ik ga eerst maar even een boek uit m'n grote verjaardagsstapel lezen, dan kan ik in de vakantie verslaafd raken aan deel twee van de geniale boeken van meneer Tolkien. Anders ben ik bang dat er niet heel veel van leren terecht komt de komende weken...

Patrick Watson

Zaterdag speelde Patrick Watson in de Melkweg en het was prachtig. Wat een stem, wat een muzikant.

we carried our love in cups to go
and trouble seemed so small

Lang leve de koningin!

Koninginnedag: de leukste en tevens meest onlogische feestdag van het jaar. Ik heb het een keer geprobeerd uit te leggen aan een toerist, maar daardoor zag ik de logica er zelf ook niet meer in: heel Nederland trekt erop uit met Koninginnedag, iedereen in het oranje. Vrijmarkten, optredens, bier drinken, en iedereen is vrolijk. Want we vieren dan de verjaardag van de moeder van de koningin. Die trouwens allang overleden is. Eh ja. Ach.

Dit jaar heb ik Koninginnenacht op het Thorbeckeplein gevierd en daarna bij de Heeren van Amstel en Koninginnedag hebben we in de Jordaan doorgebracht, onder het genot van zon, bier en cakejes. 'Dit is de Leven', zoals Liza zei.