Studieleven

Terug naar het studieleven. Naar vroeg opstaan, uren stilzitten en luisteren, aantekeningen maken en essays schrijven.

Maar ook: langs de Donau naar school lopen, nieuwe dingen leren, nieuwe mensen leren kennen en klassenfeestjes.

Ik maakte vandaag mijn eerste essay af (de professoren hier hebben geen genade, ik heb het nog geprobeerd: "maar ik woon hier net meneer, ik moet toch eerst tijd hebben om de stad te ontdekken!") en ging voor het eerst hardlopen, langs de Donau. Eens in de zoveel tijd begin ik weer met hardlopen maar ik heb er eigenlijk de discipline niet voor. Maar als dit uitzicht niet motiverend is, dan weet ik het ook niet meer. 

Het normale leven

Sinds mijn terugkomst uit Zweden heb ik gestudeerd op een tempo waar een Amerikaanse ritalinverslaafde huismoeder nog jaloers op zou zijn en had ik amper ergens tijd voor. Nu is het een stuk rustiger en moet ik na vijf maanden Zweden en twee maanden studiegekte opeens wennen aan het normale leven en opnieuw mijn draai vinden in Amsterdam. 

In Zweden hadden exchange-studenten alle tijd van de wereld en wilde ik iets doen, dan bedacht ik dat op het moment zelf en belde een of twee mensen en dat was dat. Elke avond waren er wel feestjes en iedereen ging in principe altijd, tenzij er een echt goede reden was om niet te komen, zoals een cafeïne overdosis omdat je in een paar uur 27 kopjes koffie hebt gedronken (echt gebeurd!). Studeren deden we ook wel en colleges begonnen ook wel eens om acht uur, maar ach, in Göteborg was er overal goeie koffie te vinden dus een paar uur slaap minder maakte niets uit en bovendien waren we Erasmusstudenten en werd er dus niets anders van ons verwacht dan dat we 's ochtends half slapend, nog naar alcohol stinkend in de collegezaal zaten.

Nu heb ik opeens een datumprikker nodig om met drie vriendinnen af te kunnen spreken en kunnen ze pas een maand later allemaal tegelijk, gaan mensen vroeg naar huis omdat ze de volgende dag weer moeten werken of studeren en als ik op de dag zelf bedenk dat ik die avond wel wat leuks wil doen, dan kan niemand. Welcome back to the real world...

Gelukkig ben ik afgelopen zondag eenentwintig jaar oud geworden en daarmee echt heel volwassen enzo, dus als het goed is begrijpt mijn prefrontale cortex nu hoe langetermijnplanning ongeveer werkt. Tijd om mijn agenda af te stoffen, er alles braaf in op te schrijven en de lege plekken op te vullen. Wieeee heeft er zin om zaterdag over drie weken iets leuks te doen?

NERD*

30-studiepunten-in-8-weken-missie: GESLAAGD.



















Excusez-moi, dan ga ik nu even een dansje doen.

Omdat ik later net zo slim wil worden als Obama

Deze week ben ik elke dag van negen tot vier in de bibliotheek van Handelshögskolan te vinden. Ik had niet gedacht dat ik ooit gedisciplineerd genoeg zou worden om vrijwillig zo vroeg (zeven uur) op te staan, maar tot nu toe lukt het me verrassend goed. Wel heb ik een enorme sloot koffie nodig om wakker te blijven maar volgens mij zit ik nog steeds onder het Zweedse gemiddelde qua koffieconsumptie, dus dat terzijde. 

Over precies een week maak ik mijn laatste tentamen in Zweden en precies een week later vlieg ik naar huis. Van volgende week vrijdag tot en met maandag maak ik nog even een last minute stedentripje naar Oslo met mijn moeder en zus. Fijne dingen om over te dagdromen tijdens het studeren. 

Volgend jaar een tussenjaar..?

Wel
Niet
Wel
Niet
Wel
Niet
Wel
Niet
Wel
Niet
Wel
Niet

Ik word gek van mijn eigen hersenen.

Over wensen en dromen

Als alles goed gaat (*wishful thinking*) haal ik in juli van dit studiejaar mijn Bachelordiploma. Ik ben dan net 21. Keurig op mijn 18^e mijn gymnasiumdiploma gehaald en netjes in drie jaar mijn Bachelor afgerond.

Nu ik in het buitenland studeer kan ik mijn leven en studie in Nederland vanaf een afstandje bekijken, maar in plaats van het geven van de verlangde helderheid, ben ik eigenlijk alleen nog meer in de war. De opties lijken eindeloos en welke de juiste is, is me een raadsel.

Een paar dingen vallen me hier op. Ten eerste: ik ben jong. Bijna alle Zweedse Master studenten zijn 24 jaar of ouder, omdat ze eerst hebben gereisd voordat ze begonnen met studeren of bezig zijn aan hun tweede, derde of vierde studie. In Zweden kan dat gewoon, omdat je amper collegegeld betaalt en ‘langstudeerboete’ en ‘instellingscollegegeld’ woorden zijn die niet bestaan in het Zweeds. 

Maar het belangrijkste: ik wil zo graag reizen. De wereld zien. Avonturen beleven. Hopeloos verdwaald raken in een vreemd land waar ik de taal niet spreek en de cultuur niet ken. Ik wil zien hoe het er aan de andere kant van de wereld uitziet. 

Bovendien weet ik nog niet welke Master ik wil gaan doen. Dus ik vraag mezelf af: wat is wijsheid? Een jaar werken en reizen? Een nadeel is dat bang ben dat ik het studeren ga missen en dat ik geen leuk en uitdagend baantje kan vinden met enkel een Bachelordiploma op zak. En wie weet wat voor fratsen de nieuwe regering uit gaat halen met de studiefinanciering volgend jaar... Maar moet ik dan komend jaar een Master kiezen die me 'wel leuk' lijkt en erop vertrouwen dat ik de juiste keuze maak? 

Zo veel hersenkronkels, zo veel dromen en zo veel vragen. Maar in plaats van antwoorden, bedenk ik alleen maar meer vragen. Aan de ene kant duizelt het me, al die mogelijkheden en niet weten waar ik voor moet kiezen. Maar aan de andere kant denk ik: waarom niet de tofste kiezen en daar vol voor gaan? Never try, never know right?

Week 2; pub crawls, karaoke en college

Ongelofelijk dat ik hier al twee weken ben, de tijd vliegt voorbij. Het voelt alsof ik als een Usain Bolt door het leven heen sprint, alleen dan zonder finish line. Deze week begon het semester officieel (o ja, ik kwam hier om te studeren!), maar de feestjes en activiteiten gingen ook gewoon door: maandag pub crawl #1, dinsdag pub crawl #2, woensdag karaoke night, donderdag welcome party en vrijdag 'after-work' met de buddy group. En 'tussendoor' dus naar de universiteit. 

Deze periode volg ik twee vakken: Management & Leadership en Building Innovative Brands. M&L vind ik echt heel interessant en de manier van doceren is echt heel anders dan ik gewend ben (maar ik hoorde van de Zweedse studenten dat het voor hun ook heel anders is). We hebben het fijnste studieboek dat ik ooit gehad heb: A very short, fairly interesting and reasonably cheap book about studying leadership. Het boek telt 150 pagina's en ziet eruit als een gezellige pocket die je meeneemt op vakantie. Dat is wel even anders dan de dikke pillen die ik gewend ben van de VU. Hopelijk heb ik tussen alle feestjes door tijd om hem ook echt te lezen!