Boedapest & Balaton

Terwijl ik een boek uitlas dat eindigde met de hoofdpersoon die een nieuwe start maakte in haar leven, begon het vliegtuig met landen. Ik keek uit het raam naar de wolken en opeens verscheen Boedapest en realiseerde ik het me: ik ga in Boedapest wonen! Ik zag de Donau, de bruggen, Margaret island en de prachtige gebouwen. Wat een mazzelaar ben ik dat ik hier vier maanden door mag gaan brengen. 

Voor mij is dit ook een nieuwe start. Na een jaar werken, bestuur en reizen begin ik weer met studeren. Voor minstens anderhalf jaar zal mijn tijd weer gevuld worden met colleges, papers en andere serieuze dingen. Hallo gestructureerd leven! 

Maar behalve heel hard studeren ga ik natuurlijk ook mijn nieuwe thuisstad verkennen. Dit deed ik zaterdag al samen met mijn Braziliaanse huisgenoot. We bezochten onder andere de prachtige universiteit (mid-boven). Dat is nog eens wat anders dan de lelijke VU campus! 

Een dag later verliet ik Boedapest alweer om naar het Balatonmeer te gaan. Hier hebben we met een groep van twintig studenten vanuit de hele wereld een Block Seminar van een week. Het stilzitten en luisteren naar colleges is aardig wennen na een jaar werken en reizen, maar gelukkig is er ook ruimte voor het verkennen van de dorpjes rondom het meer en voor wijnproeverijen, diners en elkaar leren kennen. 

Morgen hebben we de presentaties van ons groepswerk en daarna is het (na een afscheidsfeestje) weer tijd om naar Boedapest te gaan en beginnen mijn reguliere vakken op maandag. 

1. Gedag zeggen op het vliegveld * 2. Corvinus University * 3. Boedapest 4&5. Een dorpje bij het Balatonmeer * 6. Voorbereidend werk

Het normale leven

Sinds mijn terugkomst uit Zweden heb ik gestudeerd op een tempo waar een Amerikaanse ritalinverslaafde huismoeder nog jaloers op zou zijn en had ik amper ergens tijd voor. Nu is het een stuk rustiger en moet ik na vijf maanden Zweden en twee maanden studiegekte opeens wennen aan het normale leven en opnieuw mijn draai vinden in Amsterdam. 

In Zweden hadden exchange-studenten alle tijd van de wereld en wilde ik iets doen, dan bedacht ik dat op het moment zelf en belde een of twee mensen en dat was dat. Elke avond waren er wel feestjes en iedereen ging in principe altijd, tenzij er een echt goede reden was om niet te komen, zoals een cafeïne overdosis omdat je in een paar uur 27 kopjes koffie hebt gedronken (echt gebeurd!). Studeren deden we ook wel en colleges begonnen ook wel eens om acht uur, maar ach, in Göteborg was er overal goeie koffie te vinden dus een paar uur slaap minder maakte niets uit en bovendien waren we Erasmusstudenten en werd er dus niets anders van ons verwacht dan dat we 's ochtends half slapend, nog naar alcohol stinkend in de collegezaal zaten.

Nu heb ik opeens een datumprikker nodig om met drie vriendinnen af te kunnen spreken en kunnen ze pas een maand later allemaal tegelijk, gaan mensen vroeg naar huis omdat ze de volgende dag weer moeten werken of studeren en als ik op de dag zelf bedenk dat ik die avond wel wat leuks wil doen, dan kan niemand. Welcome back to the real world...

Gelukkig ben ik afgelopen zondag eenentwintig jaar oud geworden en daarmee echt heel volwassen enzo, dus als het goed is begrijpt mijn prefrontale cortex nu hoe langetermijnplanning ongeveer werkt. Tijd om mijn agenda af te stoffen, er alles braaf in op te schrijven en de lege plekken op te vullen. Wieeee heeft er zin om zaterdag over drie weken iets leuks te doen?

Wise words #9 and about leaving Gothenburg

You get a strange feeling when you’re about to leave a place, I told him, like you’ll not only miss the people you love but you’ll miss the person you are now at this time and this place, because you’ll never be this way ever again.

- Azar Nafisi

Vanavond was het beste afscheid van Göteborg dat ik me kon wensen. Ik eindigde mijn Erasmus op de manier waarop het vijf maanden geleden allemaal begon: met een Wine and Dine bij de burgemeester voor de nieuwe exchange studenten en daarna naar The Queen, die we na de eerste avond al doopten tot stamkroeg (niet in de laatste plaats vanwege de relatief goedkope biertjes). Op die avond eind augustus ontmoette ik een groot deel van wat later mijn beste exchange vrienden bleken te zijn en een paar van hen waren er vanavond ook nog. Na heel veel sentimenteel gedoe, knuffels en beloftes om elkaar gauw te bezoeken namen we afscheid en nu lig ik de laatste nacht in mijn bed in Göteborg... En ik wil niet sentimenteel doen (wat ik nu dus toch ga doen) maar ik ga alles aan deze stad en aan de afgelopen vijf maanden verrekte veel missen. Maar zoals de wijze Dr. Seuss ons heeft geleerd moeten we niet verdrietig zijn dat het voorbij is, maar blij zijn dat het gebeurd is. En wijzere woorden zijn er niet om de tijd van mijn leven mee af te sluiten. 

Afscheid

Van alle feestjes zijn afscheidsfeestjes het meest verwarrend. Aan de ene kant vier je de vriendschap, de avonturen die je deelde en de herinneringen die niet verloren zullen gaan. Aan de andere kant is iedereen verdrietig vanwege het afscheid en de vriendschappen die nooit meer hetzelfde zullen zijn, omdat fysieke afstand zelfs in de eenentwintigste eeuw nog lastig te overbruggen is. Beloftes vliegen door de lucht: 'we gaan skypen!' en 'ik kom bij je langs!', maar het helpt weinig. 

Deze week nam ik afscheid van een groot deel van de dierbare vrienden die ik hier maakte en waarmee ik vier van de mooiste maanden van mijn leven heb gedeeld en dat doet best wel een beetje zeer. Ik heb nog precies een maand in deze stad en ook al weet ik zeker dat er nog veel moois in het verschiet ligt, het zal niet hetzelfde zijn zonder hen.

A merry little Christmas in november

Dat je in college leert dat je veel verschillende culturen bij elkaar maar beter kan vermijden omdat daar alleen maar conflicten van komen maar dat daar in werkelijkheid helemaal niets van waar blijkt te zijn. 

We vierden gisteren vervroegd Kerstmis, omdat de Ierse meisjes vandaag naar huis gingen en zo graag een Zweedse Kerstmis wilden vieren. We aten veel te veel (maar o zo lekker) eten, zongen kerstliedjes, gaven elkaar kadootjes, lachten, kletsten en proostten op elkaar en de tijd van ons leven. 

En dat voor een groep met mensen uit Nederland, Amerika, Spanje, Finland, Canada, Duitsland, Ierland, België, Oostenrijk, Engeland, China, Frankrijk en Pakistan. 

Beste meneer Hofstede en alle andere wetenschappers die zeggen dat culturele diversiteit negatief is: u liegt. 

Open brief

Lieve internationale studenten,

Middels deze brief wil ik jullie allemaal mijn excuses aanbieden. Welnu, niet allemaal, want zo extreem is het ook weer niet, maar het aantal mensen aan wie deze brief gericht is groeit nog steeds gestaag.

Ik wil jullie mijn welgemeende excuses aanbieden als ik niet meer weet hoe je heet of als ik me aan je voorstel terwijl we elkaar al hebben ontmoet. Ik weet niet of jullie zelf wel álle gezichten en namen kunnen onthouden, maar ik blijk er in ieder geval niet in uit te blinken.

Sorry als ik vraag hoe je buddy group is terwijl je in mijn buddy group zit, sorry als ik er vanuit ga dat je uit Duitsland komt (tja, er zijn hier gewoon echt veel Duitsers) terwijl je eigenlijk uit Oostenrijk komt en sorry als ik voor de honderdduizendste keer je naam vraag terwijl we een maand geleden nog zo'n gezellig gesprek hadden op een feestje. Er zijn hier gewoon echt veel mensen en nog bijna elke dag ontmoet ik weer iemand, je kent het vast wel. Dat maakt het gewoon lastig om alle gezichten en namen te onthouden en al helemaal welk gezicht dan ook alweer bij welke naam hoort en welke studie/land/taal.

Dus, de volgende keer dat ik je naam vergeet of verkeerd uitspreek (Ierse namen zijn echt ingewikkeld!), weet je hopelijk dat het niet uit desinteresse of achteloosheid is, maar puur uit een overload aan informatie. Want ik vind jullie allemaal heel leuk (nuja, niet allemaal, maar toch zeker de grote meerderheid van jullie).

Liefs,

Rachelle (en nee, ik vind het niet erg als je mijn naam uitspreekt als Reetsjel of Ratsjèl. Daar luister ik ook gewoon naar. Raggel neem ik je daarentegen wel weer kwalijk)

Stockholm, partycruise en Riga

Met vijfentwintig studenten namen we zaterdag de trein naar Stockholm om alvast op te warmen voor de 'partycruise' (wat een vies woord, haha) voor internationale studenten die ons mee zou nemen naar Riga en weer terug. 

Gewapend met mijn 100% Stockholm boekje dat mama had opgestuurd ontdekten we Stockholm. We zagen de mooie straatjes van Gamla Stan, het indrukwekkende fotomuseum Fotografiska, het opgegraven schip in het Vasa museum dat in de zeventiende eeuw zonk voor de kust van Stockholm, het Koninklijk paleis met een hilarische wissel van de wacht en we ontbeten met de allerlekkerste kanelbullar die ik tot nu toe heb gegeten in de hipsterwijk Södermalm en slenterden daarna langs de talloze designer- en kunstwinkels die de wijk rijk is. 

Maandag voegden zich nog een heleboel internationale studenten uit Göteborg bij ons voor de partycruise. Feesten op zo'n wiebelige boot is best wel wennen en je krijgt er hele rare heen-en-weer-danspasjes van, maar o, wat was het tof.

Riga is heel klein en schattig, je moet steeds opletten dat je niet opeens het mini centrumpje uitloopt.  De cruisemaatschappij had de inwoners van Riga wel mogen waarschuwen dat er een schip vol studenten met behoefte aan een goed anti-katerontbijt aankwam, want alle cafeetjes zaten stampvol met studenten en er was een beetje weinig personeel. Maargoed, als je je bord voor 2 euro kan volladen met allerlei soorten pannenkoeken, dan hoor je weinig studenten klagen.

Stockholm

Riga

hoi november

Ken je dat gevoel? Dat je je de hele tijd belachelijk blij voelt van binnen om alles wat komen gaat? En dat je de hele tijd zin hebt om te giechelen? Dat gevoel, dat heb ik nu. Alle tentamens zijn voorbij en gister hebben we alles eruit gefeest. Eindelijk was er tijd om iedereen weer te zien en om weer te feesten zoals alleen Erasmus studenten dat kunnen. Annaleena had hetzelfde gevoel en af en toe keken we elkaar aan en barstten we in lachen uit om elkaars extreem blije gezicht. Ik ga alweer de derde maand van mijn tijd in Zweden in en het wordt alleen maar beter en beter. Ik wou dat dit nooit zou eindigen.

Week 2; pub crawls, karaoke en college

Ongelofelijk dat ik hier al twee weken ben, de tijd vliegt voorbij. Het voelt alsof ik als een Usain Bolt door het leven heen sprint, alleen dan zonder finish line. Deze week begon het semester officieel (o ja, ik kwam hier om te studeren!), maar de feestjes en activiteiten gingen ook gewoon door: maandag pub crawl #1, dinsdag pub crawl #2, woensdag karaoke night, donderdag welcome party en vrijdag 'after-work' met de buddy group. En 'tussendoor' dus naar de universiteit. 

Deze periode volg ik twee vakken: Management & Leadership en Building Innovative Brands. M&L vind ik echt heel interessant en de manier van doceren is echt heel anders dan ik gewend ben (maar ik hoorde van de Zweedse studenten dat het voor hun ook heel anders is). We hebben het fijnste studieboek dat ik ooit gehad heb: A very short, fairly interesting and reasonably cheap book about studying leadership. Het boek telt 150 pagina's en ziet eruit als een gezellige pocket die je meeneemt op vakantie. Dat is wel even anders dan de dikke pillen die ik gewend ben van de VU. Hopelijk heb ik tussen alle feestjes door tijd om hem ook echt te lezen!

Update

De dagen zijn hier gevuld met fika's, nieuwe mensen ontmoeten, activiteiten van de universiteit en gezellige avonden uit. Het is hier fijn, ik heb al veel mensen ontmoet en het is heel leuk om de culturele verschillen te merken tussen alle nationaliteiten.

Vanavond heb ik met mijn Zweedse familie gegeten en ik begin te merken dat ze wat losser en meer open beginnen te worden. Na het diner van de eerste avond ging iedereen na het eten meteen van tafel en nu bleef iedereen lang zitten en hebben we nog thee gedronken. De Zweden staan erom bekend in het begin een beetje terughoudend te zijn, het duurt eventjes voordat ze je goed genoeg kennen om zomaar een praatje te maken en gezellig te doen. Dat merkte ik dus ook meteen in de praktijk, ondanks dat ze natuurlijk al best wel open zijn door zomaar iemand in hun huis te laten wonen.

Tijdens het eten geven Zweden graag complimenten over het eten en erna zeg je 'tack för maten', bedankt voor het eten.

Oververhitting en verhuisperikelen

Wat je zou moeten doen op dagen dat het bijna 30 graden is:

•  Ijsjes eten
• Op het strand liggen
• Op je balkon zitten 
• Vooral niet te veel

Wat je níét moet doen op dagen dat het bijna 30 graden is:

• Je hele huis schoonmaken 
• Heel vaak achter elkaar drie verdiepingen op en af lopen met loodzware verhuisdozen, koffers en tassen
• In een auto zonder airco zitten die de hele dag in de volle zon heeft gestaan

Laat ik nou net dat laatste rijtje hebben afgewerkt vandaag. 

Mijn hoofd had dan ook een groot gedeelte van de dag het roodheidsgehalte van een tomaat en als je me in een hokje had gezet had ik met mijn warmte-afgifte spontaan een sauna gecreeërd, maar ik kan nu wel een paar hele dikke strepen op mijn to do lijst zetten (en dat voelt altijd zó goed) en de vriendin die mijn kamer gaat onderhuren kan haar eigen kleren in de kast hangen en haar spullen neerzetten. De spullen die ik niet meeneem naar Göteborg mag ik gelukkig bij mijn ouders laten staan, dus daar heb ik vandaag alles heen gebracht.

Nog 5 dagen! 

De aanhouder wint!

Yes yes yes! Ik heb eindelijk een kamer in Göteborg gevonden!

Ik heb uren op internet gezocht, onwijs veel mails gestuurd en telefoontjes gepleegd en nu, precies drie weken voor vertrek, is het dan eindelijk gelukt.

Nog 21 dagen!

IT'S OFFICIAL

Het vliegticket is geboekt: op 25 augustus 2012 vlieg ik naar Göteborg! 

De mailtjesteller staat inmiddels op 30, maar helaas is het nog steeds niet gelukt om een kamer te vinden. Ik ben nog hard op zoek, maar als ik echt niks kan vinden ga ik eerst in een hostel en dan probeer ik van daaruit een woning te regelen. 

Ik heb er hoe dan ook enorm veel zin in! 

Het aftellen kan beginnen: nog 30 dagen...

Speltip 6: spreid je kansen

Onder het mom van speltip 6 heb ik meer dan 20 mailtjes gestuurd aan mensen die een kamer verhuren in Göteborg, die ik heb gevonden op 5 verschillende websites. Sommige sites zijn helemaal in het Zweeds, maar gelukkig is er Google Translate! Af en toe krijg je wel een beetje rare vertalingen, zoals 'het appartement is van 2006 en ligt te slapen' of 'het is 2 minuten stenen gooien naar de universiteit', maar over het algemeen is het best te begrijpen. 

Nu hopen dat ik ook een keer reactie krijg...

Wachtlijst

Driedubbel balen. Ik sta op de wachtlijst voor een woning. Er komen nog een paar kamers vrij, dus er is nog een kansje dat ik er dan een krijg en anders moet ik zelf een kamer gaan regelen.
Hoe ik het ga aanpakken weet ik nog niet zo goed, het lijkt me wel lastig om vanaf hier een kamer in Goteborg te vinden, maar het gaat vast lukken! En anders ga ik wel onder een brug wonen... Haha.

Update numero dos

Het komt steeds dichterbij, over drie maanden zit ik al in Göteborg! Ik weet nog steeds niet wanneer ik precies ga, maar er begint toch schot in de zaak te komen: 

* Ik heb een Letter of Acceptance van de Universiteit van Göteborg binnen.

* Ik heb een Erasmus beurs aangevraagd (maandelijkse 'tegemoetkoming' van 220 euro per maand voor de periode dat je in het buitenland studeert). 

* Ik heb me ingeschreven voor vakken: Management and Leadership, Building Innovative Brands, International Strategic Management en Managing and Organizing the Multinational Corporation. 

Komende week hoor ik waarschijnlijk of ik een woning via de universiteit kan huren of dat ik op de wachtlijst sta en zelf wat moet zoeken. Zodra ik weet of en vanaf wanneer ik een woning heb, kan ik een ticket gaan boeken. 

Verder valt er nog genoeg te regelen: een Zweedse taalcursus via de Universiteit van Göteborg, OV-vergoeding voor de tijd dat ik in het buitenland zit, goedkeuring van de vakken door de examencommissie van de VU en nog meer formulieren voor de Erasmus beurs invullen en laten tekenen door de studieadviseur. 

Van al dat geregel krijg ik nóg meer zin om te gaan. Stiekem begin ik al met aftellen. Nog drie maanden! 

Update

Even een update over waar deze blog oorspronkelijk voor bedoeld is...

Afgelopen week heb ik me officieel aangemeld bij de universiteit van Göteborg! Vakken kiezen hoeft gelukkig pas in juni, dus ik heb nog even de tijd om erover na te denken. Wel heb ik me al aangemeld voor:

* Een taalcursus Zweeds voor beginners

Mijn Zweeds reikt op dit moment niet verder dan dra åt helvete (fuck off) en puss och kram (kus en knuffels), waar ik natuurlijk niet heel ver mee kom. Zweden spreken gelukkig heel goed engels, maar het lijkt me toch heel leuk om de taal te leren. 

* Student Buddy service

Deze service zorgt voor een buddy die je de stad en de universiteit laat zien en je helpt met eventuele problemen. Altijd handig!

* Housing

In Göteborg hebben ze door de hele stad accomodaties waar alleen maar studenten wonen. Net als Uilenstede dus, alleen dan zijn er meer van. Ik moest een top 3 maken, waarbij een meisje dat in Göteborg studeert me heeft geholpen. Zij is een vriendin van Ellen en Hanna, de twee Zweedse meisjes waar Milou en ik tijdens onze interrail reis door Italië een paar dagen mee zijn opgetrokken. Hopelijk kan ik op een van die plekken wonen, want er is een tekort aan studentenwoningen. Het zou dus kunnen dat ik op een wachtlijst kom en zelf iets moet gaan zoeken.

Nu ik er over schrijf, krijg ik er meteen weer helemaal zin in! Nog 4 maanden...

Ik ben geselecteerd voor Göteborg!!

Deze stad zal voor een half jaar mijn thuis worden. Niet slecht hè?

Fingers crossed

1. Göteborg
2. Manchester
3. Uppsala

Dat is mijn top 3 uiteindelijk geworden. Maandagnacht heb ik eindelijk mijn application package ingeleverd en nu is het afwachten. Waarschijnlijk horen we over ongeveer twee weken of en waarvoor we zijn geselecteerd, dus fingers crossed! 

Keuzecrisis

Nog maar anderhalve dag tot de deadline voor de exchange inschrijving en ik heb nog steeds geen definitieve beslissing genomen waar ik heen wil! Ik moet een top 3 inleveren, maar ik twijfel tussen twee opties voor nummer 1: Göteborg en Uppsala. Als ik net heb bedacht dat ik naar de ene wil, komt er weer iemand met een briljant argument voor de andere.  

NOT HELPING. AT. ALL.

Ik heb voor allebei de universiteiten een motivatiebrief geschreven, zodat ik op het allerlaatste moment nog kan kiezen, dus het wordt waarschijnlijk de optie die op het allerlaatste stressmoment in mijn hoofd zit.

Iedereen blijft wel zeggen dat het niet zoveel uitmaakt, omdat het alleen maar kiezen tussen leuke dingen is. Dat kan wel zijn, maar ik wil dan wel het leukste!