Wise words #9 and about leaving Gothenburg

You get a strange feeling when you’re about to leave a place, I told him, like you’ll not only miss the people you love but you’ll miss the person you are now at this time and this place, because you’ll never be this way ever again.

- Azar Nafisi

Vanavond was het beste afscheid van Göteborg dat ik me kon wensen. Ik eindigde mijn Erasmus op de manier waarop het vijf maanden geleden allemaal begon: met een Wine and Dine bij de burgemeester voor de nieuwe exchange studenten en daarna naar The Queen, die we na de eerste avond al doopten tot stamkroeg (niet in de laatste plaats vanwege de relatief goedkope biertjes). Op die avond eind augustus ontmoette ik een groot deel van wat later mijn beste exchange vrienden bleken te zijn en een paar van hen waren er vanavond ook nog. Na heel veel sentimenteel gedoe, knuffels en beloftes om elkaar gauw te bezoeken namen we afscheid en nu lig ik de laatste nacht in mijn bed in Göteborg... En ik wil niet sentimenteel doen (wat ik nu dus toch ga doen) maar ik ga alles aan deze stad en aan de afgelopen vijf maanden verrekte veel missen. Maar zoals de wijze Dr. Seuss ons heeft geleerd moeten we niet verdrietig zijn dat het voorbij is, maar blij zijn dat het gebeurd is. En wijzere woorden zijn er niet om de tijd van mijn leven mee af te sluiten.