Mooi

Een fijne week

Fijne dingen: de posters bij Art Unlimited aan de Keizersgracht * Zonnig Amsterdam Oud West (en dat ik erin woon) * Verjaardagsappeltaart * Dat ik in juni naar Best Kept Secret festival ga * Lunchen met een vriendinnetje dat ik al héél lang niet gezien had * Een heel mooi concert van Janne Schra in Haarlem * Een papa die plankjes voor me ophangt * Een felicitatie van oma via Facebook (hoe cool is dat!)

(mijn hoofd heb ik overgeslagen, omdat ik dat nou niet echt een fijn ding vind maar nog een negende foto nodig had om de collage af te maken)

Wat ook fijn was maar waar ik geen foto van heb: eindelijk weer een keer dansen in Paradiso! En dat als ik het opper dezelfde mensen altijd meteen ja zeggen en dat het ons nu ook lukte om nog twee meiden over te halen en dat er in Paradiso een man was die precies leek op de schoonmaakmeneer in de clip van Lonely Boy en dat ie ook net zo hard in zijn eentje stond te hossen. 

Het normale leven

Sinds mijn terugkomst uit Zweden heb ik gestudeerd op een tempo waar een Amerikaanse ritalinverslaafde huismoeder nog jaloers op zou zijn en had ik amper ergens tijd voor. Nu is het een stuk rustiger en moet ik na vijf maanden Zweden en twee maanden studiegekte opeens wennen aan het normale leven en opnieuw mijn draai vinden in Amsterdam. 

In Zweden hadden exchange-studenten alle tijd van de wereld en wilde ik iets doen, dan bedacht ik dat op het moment zelf en belde een of twee mensen en dat was dat. Elke avond waren er wel feestjes en iedereen ging in principe altijd, tenzij er een echt goede reden was om niet te komen, zoals een cafeïne overdosis omdat je in een paar uur 27 kopjes koffie hebt gedronken (echt gebeurd!). Studeren deden we ook wel en colleges begonnen ook wel eens om acht uur, maar ach, in Göteborg was er overal goeie koffie te vinden dus een paar uur slaap minder maakte niets uit en bovendien waren we Erasmusstudenten en werd er dus niets anders van ons verwacht dan dat we 's ochtends half slapend, nog naar alcohol stinkend in de collegezaal zaten.

Nu heb ik opeens een datumprikker nodig om met drie vriendinnen af te kunnen spreken en kunnen ze pas een maand later allemaal tegelijk, gaan mensen vroeg naar huis omdat ze de volgende dag weer moeten werken of studeren en als ik op de dag zelf bedenk dat ik die avond wel wat leuks wil doen, dan kan niemand. Welcome back to the real world...

Gelukkig ben ik afgelopen zondag eenentwintig jaar oud geworden en daarmee echt heel volwassen enzo, dus als het goed is begrijpt mijn prefrontale cortex nu hoe langetermijnplanning ongeveer werkt. Tijd om mijn agenda af te stoffen, er alles braaf in op te schrijven en de lege plekken op te vullen. Wieeee heeft er zin om zaterdag over drie weken iets leuks te doen?

Wise words #11

Studeren, een bruiloft en een reünie

De afgelopen weken speelden mijn laptop, studieboeken en koffie nogal een centrale rol in mijn leven. Klinkt misschien logisch voor een student, maar met vijf vakken met elk honderdduizend (zo ongeveer dan) deadlines nam het best wel extreme vormen aan. Gelukkig was daar mijn Oxford trui voor inspiratie in tijden van wanhoop. En een papa en mama bij wie ik gelukkig altijd mag komen slapen en die me dan om elf uur achter mijn computer vandaan kwamen trekken en die me corrigeerden en vooral uitlachten als ik in een soort klaar-voor-de-start-houding op de bank tv zat, of eigenlijk meer stond, te kijken. 

Gelukkig had ik ook nog wat afleiding van het leren, want mijn zus ging op 1 maart trouwen! Twee weken daarvoor was haar vrijgezellenweekend in Groningen, dat ik organiseerde met een vriendin van mijn zus en dat een groot succes was. Af en toe hielp ik ook mee met de decoratie voor de bruiloft. Zo ben ik een dag met mijn moeder op stofjesjacht gegaan op de Albert Cuypmarkt (rechts) om stof te kopen om strikken aan de stoelen te maken (links) en tafellopers te maken voor het diner en we hebben een avondje kaarsenpotjes zitten knutselen voor tijdens het diner, die zo leuk zijn geworden dat ik er nu een paar in mijn huis heb staan (midden).

De trouwdag zelf was fantastisch. Het was de eerste bruiloft waar ik bij was (afgezien van de bruiloft van mijn tante toen ik drie was) en als zusje van de bruid én getuige maak je het natuurlijk allemaal van heel dichtbij mee, dus het was heel bijzonder. 

En deze week was Annaleena, mijn allerleukste exchange vriendinnetje, in Nederland op bezoek bij haar Nederlandse vriendje dat ze heeft opgeduikeld in Göteborg. Gelukkig mocht ik haar ook een dagje lenen en hebben we, tussen het leren door, gezellig toeristje gespeeld in Amsterdam. En het fijne is: in juli komt ze waarschijnlijk weer! 

Zo, dat waren mijn twee maanden in een vogelvlucht. Nu is het tijd om te ontstressen en te profiteren van het feit dat ik weer midden in Amsterdam woon! 

NERD*

30-studiepunten-in-8-weken-missie: GESLAAGD.



















Excusez-moi, dan ga ik nu even een dansje doen.

Dingen waar ik gelukkig van word (3): Paradiso en The Lumineers

Vanavond ging ik met mijn hipstervader (qua muziek dan) en zijn vaste concertmaat naar Most Unpleasant Men in de kleine zaal in Paradiso. Tenminste, dat was het idee... Terwijl Most Unpleasant Men, die overigens redelijk plezante muziek maakten, in de kleine zaal speelden glipte ik naar de grote zaal die volledig plat werd gespeeld door The Lumineers.

De afgelopen weken heb ik bijna alleen maar zitten studeren, soms tot elf uur 's avonds en vandaag kwam ik op het lumineuze (haha, snap je hem?) idee om mijn boeken een avondje alleen te laten en dat was zonder twijfel mijn meest intelligente gedachte van de afgelopen paar weken. The Lumineers toverden een lach op mijn gezicht en mijn schouders snapten opeens weer hoe ze moesten ontspannen, terwijl ze de afgelopen weken langzaam steeds iets strakker waren gaan staan. En toen de band ook nog eens het balkon opkwam en op drie meter afstand van waar ik stond Ho Hey begonnen te spelen werd die lach nog groter en voorlopig onuitwisbaar.

Zo'n avondje geeft uiteindelijk dubbel zoveel energie om weer verder te gaan, dus eigenlijk is af en toe een leerstop zo slecht nog niet. Die boeken wachten wel! De deadlines alleen helaas niet, maar ach.

En deze moet je ook zien!

Verklaring van de stilte

Omdat ik extra vakken moet volgen om toegelaten te worden tot de Marketing master aan de VU én een extra vak moet volgen voor het Honours Programme, moet ik naast de gewone studiepunten (12 ECTS) in een periode van 8 weken nog 18 ECTS halen.

Als je daar een rekensommetje van maakt krijg je:

1 ECTS staat voor 28 studie-uren. 

30 ECTS x 28 studie-uren = 840 studie-uren

840 studie-uren / 8 weken = 105 studie-uren per week

105 studie-uren per week / 7 dagen = 15 studie-uren per dag

24 uur - 8 uur slaap - 15 studie-uren per dag = 1 uur per dag om te spenderen aan andere activiteiten dan slapen of studeren. 

Dussss ik spreek jullie in april wel weer...

Wise words #10

Why do you go away? So that you can come back. So that you can see the place you came from with new eyes and extra colors. And the people there see you differently, too. Coming back to where you started is not the same as never leaving.

- Terry Pratchett

Oslo

1 Ons leuke hotel! 2 Fijn ontbijt 3&7 Witte chocolademelk en een kokosbol bij Cocoa on the go 4&6 Oslo Streetart 5 Sleeën bij Korketrekkeren, een sleebaan van 2 kilometer 8 De Schreeuw in het prachtige Munch museum 9 Bevroren waterval in de stad

De vrieskou van soms wel -21 graden (!!) zorgde ervoor dat we regelmatig wegdoken in een cafeetje, maar gelukkig zijn er daar veel van in Oslo. De kou had ook zijn voordelen, want we konden daardoor wel sleeën bij Korketrekkeren en wandelen langs de prachtige bevroren watervallen van de rivier Akerselva, die midden door een heel leuk deel van de stad loopt. Van de wandeling wist ik dankzij Marlou, die hier over haar bezoek aan Oslo in de winter schreef en waarvan ik wel meer fijne tips heb gebruikt. 

De mensen in Oslo zijn heel aardig en hartelijk en hebben het schijnbaar nooit koud. We waren ongeveer de enigen die snowboots droegen en we zagen zelfs een paar mensen met All Stars aan, we kregen al koude voeten als we er naar keken... 

Conclusie: Oslo is leuk! En ook al is het best-wel-heel-erg-duur, het is zeker een bezoekje waard en ondanks de kou is het ook heel leuk in de winter.

Wise words #9 and about leaving Gothenburg

You get a strange feeling when you’re about to leave a place, I told him, like you’ll not only miss the people you love but you’ll miss the person you are now at this time and this place, because you’ll never be this way ever again.

- Azar Nafisi

Vanavond was het beste afscheid van Göteborg dat ik me kon wensen. Ik eindigde mijn Erasmus op de manier waarop het vijf maanden geleden allemaal begon: met een Wine and Dine bij de burgemeester voor de nieuwe exchange studenten en daarna naar The Queen, die we na de eerste avond al doopten tot stamkroeg (niet in de laatste plaats vanwege de relatief goedkope biertjes). Op die avond eind augustus ontmoette ik een groot deel van wat later mijn beste exchange vrienden bleken te zijn en een paar van hen waren er vanavond ook nog. Na heel veel sentimenteel gedoe, knuffels en beloftes om elkaar gauw te bezoeken namen we afscheid en nu lig ik de laatste nacht in mijn bed in Göteborg... En ik wil niet sentimenteel doen (wat ik nu dus toch ga doen) maar ik ga alles aan deze stad en aan de afgelopen vijf maanden verrekte veel missen. Maar zoals de wijze Dr. Seuss ons heeft geleerd moeten we niet verdrietig zijn dat het voorbij is, maar blij zijn dat het gebeurd is. En wijzere woorden zijn er niet om de tijd van mijn leven mee af te sluiten. 

Hej då Göteborg, hei Oslo!

Oh Göteborg, ik ga je missen met al je mooie bibliotheken, fijne cafeetjes voor fika, hipsters met snorren, toffe clubs en leuke straatjes. Je bent misschien geen Rome of Parijs maar je was thuis en dat is veel belangrijker dan wat dan ook.

Morgenochtend neem ik de bus naar Oslo om daar de kou trotserend de stad te zien, samen met mijn moeder en zus die vanuit Nederland naar Oslo komen vliegen. Maandagavond ben ik terug en woensdagochtend vlieg ik naar de eindbestemming van dit hele avontuur: Amsterdam. Dit was dus een van mijn laatste dagen in Göteborg. Gek gevoel, want Göteborg is toch veel meer thuis geworden dan ik had gedacht. 

Iets met goede voornemens

In het kader van 'meer fijne concerten in 2013' heb ik zojuist kaartjes gekocht om deze fijne mannen in april in Paradiso te zien. Nu nog 9 euro, over een paar jaar vast het driedubbele.

Omdat ik later net zo slim wil worden als Obama

Deze week ben ik elke dag van negen tot vier in de bibliotheek van Handelshögskolan te vinden. Ik had niet gedacht dat ik ooit gedisciplineerd genoeg zou worden om vrijwillig zo vroeg (zeven uur) op te staan, maar tot nu toe lukt het me verrassend goed. Wel heb ik een enorme sloot koffie nodig om wakker te blijven maar volgens mij zit ik nog steeds onder het Zweedse gemiddelde qua koffieconsumptie, dus dat terzijde. 

Over precies een week maak ik mijn laatste tentamen in Zweden en precies een week later vlieg ik naar huis. Van volgende week vrijdag tot en met maandag maak ik nog even een last minute stedentripje naar Oslo met mijn moeder en zus. Fijne dingen om over te dagdromen tijdens het studeren. 

Grenzeloos bevriend

We dronken samen 100 kopjes thee in alle fijne cafeetjes die er in Göteborg te vinden zijn. We reisden samen naar Kopenhagen, Stockholm en Riga. We feestten samen, waren samen dronken maar de volgende ochtend ook samen brak en chagrijnig en toch maakten we er dan een fijne dag van. We bakten samen; pepparkakor, kanelbullar, cheesecake, waarbij we af en toe heel onhandig waren (zo gebruikten we een lege wijnfles als deegroller nadat we de etiketten eraf hadden gehaald, maar de lijmresten niet helemaal, waardoor die in het deeg verdwenen) of een ingrediënt vergaten (dat Annaleena als de cheesecake al tien minuten in de oven staat vraagt wat de bedoeling van de room eigenlijk was). We leerden elkaar de meest nutteloze Finse en Nederlandse woorden en zinnen. We lachten samen, ontzettend veel, maar we konden ook bij elkaar uithuilen als een van ons dat even nodig had. We gingen naar de film, naar Liseberg, uit eten in fijne restaurantjes, gingen naar bijna alle feestjes en daarna áltijd samen met de tram naar huis. We hadden samen veel 'happy moments', momenten waarop we ons opeens bedachten hoe veel geluk we hadden om te zijn waar we waren met zulke fantastische mensen om ons heen. We konden elkaar alles vertellen en deden dat ook en gaven elkaar advies of een duwtje in de rug waar nodig. En ook al konden we samen alleen Engels spreken, soms begrepen de anderen niets van waar we het over hadden en hadden we zo toch een beetje een 'secret language'. We deelden de tijd van ons leven en in vier maanden werd zij een van mijn beste vriendinnen. 

En nu is ze weg. Terug naar Finland. Het afscheid was heel heel moeilijk en ook al zullen we alle mogelijke middelen gebruiken om in contact te blijven en meteen beginnen met sparen om elkaar op te zoeken, ik zal haar vreselijk missen.

Een goed begin

Nieuwjaar was een groot feest met internationale studenten maar ook met de allerliefste Milou, die all the way to Göteborg kwam om me op te zoeken. We feestten als beesten met oud en nieuw en lagen de hele dag brak in bed films te kijken op nieuwjaarsdag met als enige uitstapje het lopen naar de pizzeria en weer terug (en dat kostte al héél veel moeite). Op 2 januari konden we weer langer dan een minuut rechtop staan zonder bonzende hoofdpijn te krijgen en gingen we naar Marstrand, een belachelijk mooi eiland dat een uurtje treinen vanaf Göteborg ligt. We hadden de perfecte dag gekozen want de zon sloofde zich ontzettend uit, terwijl het nu meestal toch echt heel grijs en donker is in Zweden. Donderdag liet ik Göteborg zien, winkelden we zonder iets te kopen (ja, daar ben ik heel trots op) en at Milou éíndelijk een kanelbulle in een van mijn favoriete cafeetjes (kötbullar aten we de eerste avond al, maar je moet natuurlijk ook minstens een keer een kanelbulle eten!). Vrijdag ging ze weer naar huis, al had ik haar liever nog eventjes hier gehouden. Maar in ieder geval was het heel fijn. Fijn om te weten waarvoor ik ook alweer thuiskom over 18 (!) dagen.