IJsklimmen: met blauwe knieën als aandenken

Bezoek aan een sami familie: maar hun kleren kopen ze gewoon bij Intersport

Ijshotel: waar alles, écht alles, van ijs is.

Een 'normale' hotelkamer

Kamer ontworpen door een designer

De Noorderlicht-bestaat-niet-stiekem-zijn-het-ufo's-en-ze-komen-ons-halen kamer

De ijsbar (jep, ook de glazen zijn van ijs)

Optimaal genieten

Sneeuwscooter: nog nooit had ik het zo koud, maar nog nooit kon het me zo weinig schelen als toen

Na zelf gereden te hebben, was het tijd om achterop te zitten en kon ik wat foto's te maken

De zon op haar hoogste punt

Een bevroren maar stralend gezicht

Huskysleeën: I guess I now know what they mean when people are talking about a 'winterwonderland'

Zweedse winter

                                   Dit zie ik nu vanuit het keukenraam          En dit is nu de weg naar de tramhalte                                                          

SNEEEEEEEUW! 

Ja, ik word er best wel enthousiast van. Onderweg naar mijn tentamen was ik het liefst honderd keer gestopt om een foto te maken, maar jammer genoeg moest ik opschieten. Op elk glad stukje sneeuw zonder voetstappen maakte ik in gedachte een sneeuwengeltje terwijl ik op mijn laarzen door de sneeuw stapte.

Ik dacht dat ik een hekel had aan winter en sneeuw, maar wat blijkt: ik heb alleen een hekel aan de Nederlandse winter. Hier blijft de sneeuw liggen en verandert niet meteen in een grijze drab die 's nachts weer bevriest en de wegen spiegelglad maakt, maar het blijft mooi wit en glinstert in het licht van de lantaarnpalen waardoor het minder donker lijkt. 

Het tentamen is nu achter de rug, dus excuseert u mij, dan ga ik nu even een leger van sneeuwengeltjes maken in de tuin. 

It's starting to look a lot like Christmas

Det finns inget dåligt väder, bara dåliga kläder

Terwijl de straatvegers de laatste herfstbladeren opvegen, zet de winter zich in. Steeds meer mutsen verschijnen in het straatbeeld van de stad en elke dag wordt het ietsje eerder donker. Temperaturen zonder minnetje ervoor worden al niet meer bereikt. 

Hoewel de kou en donkerte ervoor zorgen dat ik het liefst naar binnen wil vluchten om in de warmte van thuis met mijn grote trui aan liters thee te drinken, is het juist belangrijk om naar buiten te gaan om de sprankjes licht die ons nog gegund zijn te absorberen.

Dus dat betekent: mijn lelijke (maar comfi en warme) handschoenen aan, muts op, sjaal om en hup naar buiten om de kou te trotseren. Die thee komt later wel.

(De titel is een Zweeds spreekwoord: slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding)

Oei oei oei, waar zijn m'n wollen onderbroeken?!

Winter in Amsterdam

Prinsengracht, Amsterdam