Het leven van Pi, een van mijn meest favoriete boeken ooit (of tenminste de twintig jaar dat ik nu op deze aardbol rondhobbel), is verfilmd. Mijn zus en aanstaande zwager zijn op bezoek in Göteborg en vanavond zijn we naar de film geweest. De film was prachtig, al miste ik wel wat van de mooiste zinnen en passages uit het boek. Ik schrijf mijn lievelingsstukjes uit boeken altijd op, dus hieronder kun je lezen wat ik miste. Maar alsnog is de film heel erg mooi en zeker een bioscoopbezoekje waard (maar eigenlijk moet je natuurlijk eerst het boek lezen, want het boek wint het nog altijd van de film).
"Twijfel tot levensvorm verheffen is net zoiets als immobiliteit als vervoersbron kiezen."
"Ik kan me de laatste woorden van een atheïst heel goed voorstellen: 'Wit-wit! L-l-liefde! Mijn God!'- de plotselinge omarming van het geloof in extremis. De agnosticus daarentegen zou, als hij zijn redelijke zelf trouw blijft, als hij gebonden blijft aan de droge, ongegiste feitelijkheid, het warme licht waarin hij wordt gebaad misschien proberen te verklaren door te zeggen: 'Mogelijk een f-f-falende zuurstoftoevoer naar de h-h-hersenen', en zo tot het allerlaatst verbeeldingskracht tekortkomen en het mooie verhaal mislopen."
"Het verlies van een broer is het verlies van iemand met wie je de ervaring van het ouder worden kunt delen, die je een schoonzuster en neefjes en nichtjes hoort te brengen, mensen die je levensboom bevolken en nieuwe takken geven. Het verlies van je vader is het verlies van degene van wie je leiding en hulp verwacht, die je steunt zoals een stamboom zijn takken. En het verlies van je moeder, ja, dat is het verlies van de zon boven je hoofd."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten