Oke, ik geef het toe. Ik geef toe
dat ik het leuk vond om een nieuwe smartphone te bestellen. Dat ik
zenuwachtig opsprong toen de bel twee dagen later eindelijk ging, de
trappen af rende naar de benedendeur, de postbode veel te overdreven
bedankte en voorzichtig het pakketje van hem aannam. En ik geef ook toe
dat ik daarna uren zoet ben geweest met alles installeren en testen,
mijn favoriete foto's en muziek erop zetten, alle telefoonnummers
toevoegen en een hoesje uitkiezen in de dichtstbijzijnde telefoonwinkel.
En dat ik nu heel blij ben met m'n nieuwe telefoon.
Een beetje materialisme zo nu en dan mag. Toch?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten