Fijn: je ouders de stad laten zien die voor jou thuis maar voor hen volslagen onbekend is.
Gisteren vertrokken mijn ouders weer naar huis na een weekend in Göteborg te hebben doorgebracht. De eerste twee dagen was het stralend weer en liet ik ze de stad en de archipelago zien, waar we zelfs eventjes met zonder jas hebben rondgelopen terwijl we ons vergaapten aan de villa kakelbontachtige huisjes en prachtige natuur.
Mijn 'Zweedse familie', waarvan ik hier een kamer huur, hadden mijn ouders uitgenodigd om te komen eten. Gek om die twee werelden samen te zien komen, maar vooral heel leuk! En nu mijn ouders weten hoe leuk mijn 'surrogaat familie' is, konden ze me in ieder geval met een gerust hart achterlaten.
Na een gezellige fika in een van mijn favo cafeetjes nam ik gisteren weer afscheid van mijn ouders. Nu voor best een tijdje, bijna drieënhalve maand. Gelukkig ben ik hier omringd door een geweldige groep mensen, waardoor ik eigenlijk nooit tijd heb om thuis te missen. En mocht ik een keer eenzaam op mijn kamertje zitten, dan is er altijd Skype!
En nu is alles weer 'back to normal' en het weer doet ook weer waar het goed in is. Het regent bijna onafgebroken en elke keer dat ik buiten in de stromende regen loop zing ik zachtjes een van mijn favoriete liedjes: why does it always rain on me?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten