Als koffie aanbidder kon ik de Zona Cafetaria in Colombia natuurlijk niet overslaan. We gingen naar Hacienda Venecia, een koffieplantage, waar we een tour kregen op de plantage. We leerden hoe de koffieplanten groeien, de vruchten geplukt worden, de bonen eruit gehaald worden, gesorteerd worden op kwaliteit en uiteindelijk verwerkt worden. Ook leerden we hoe de verschillende smaken tot stand komen en wat de boon en het branden van de boon daarmee te maken heeft. Natuurlijk dronken we er een paar espressootjes bij.
We verbleven twee dagen en een nacht in de hacienda en voor mij kwam deze plek dicht bij hoe de hemel zou moeten zijn: zon, zwembad, hangmatten en onbeperkt gratis goede espresso... De omgeving was prachtig en de lucht rook schoon en fris, zonder uitlaatgassen. 's Avonds is het buiten écht stil, afgezien van de krekels en de vogels. We hadden een kamer voor onszelf, wat voor mij voor het eerst was sinds de voedselvergiftiging in Bolivia en het was ontzettend fijn om eens niet 's nachts wakker te worden door luidruchtige laatkomers en 's ochtends vroeg door de vroege vogels die door de kamer stampen.
Hier hebben we ons bruine kleurtje voor het laatst bijgewerkt, want vannacht namen we de nachtbus naar Bogota en het is hier koud. Bogota ligt op 2600 meter en daarom is het, ondanks dat het zowat op de evenaar ligt, een stuk kouder dan in de rest van het land. We blijven hier nog drie nachten en dan vliegen we vanaf hier naar huis...
Volgens mij weet jij nu meer van een koffieboon als ik zou moeten weten:)
BeantwoordenVerwijderenEn wat ook heel grappig is wij hebben een leverancier van cacaoboter in Peru met de naam Machu Piccu.