Om te vieren dat het lente is

Harvard commencement speech van J.K. Rowling

Sinds kort help ik Extensus, de studievereniging van alle Honours studenten van Amsterdam, om het Graduation Event te organiseren. Zelf haal ik (hopelijk) volgend jaar mijn bachelor en sluit ik het Honours Programme af, maar het leek me heel leuk om dit jaar al te helpen met de organisatie. We zijn nu bezig een speaker te regelen die een mooi verhaal kan vertellen over het leven na graduation. Toevallig kwam ik vandaag dit filmpje tegen van J.K. Rowling, die naast wereldberoemde boeken schrijven ook nog geweldig blijkt te kunnen speechen. Jammer dat ons budget niet toereikend is om Joanne te laten komen...

"It's impossible to live without failing, unless you live so cautiously that you might as well not have lived at all - in which case, you fail by default."

"We do not need magic to change the world, we carry all the power we need inside ourselves already: we have the power to imagine better."

Wise words

We kill all the caterpillars and complain that there are no butterflies.

John Marsden 

Lentekriebels (2)

Als de buschauffeurs elkaar high fives uit het raam gaan geven, weet je dat de lente echt is begonnen.

Nachtmerrie

Het was zo ver: ik ging naar Zweden! Opeens bedacht ik me dat ik over een kwartier op Schiphol moest zijn, maar dat ik eerst nog naar huis moest en mijn koffer ook nog helemaal moest inpakken en dat allemaal in een kwartier. Na snel afscheid te hebben genomen van mijn ouders en vriendinnen rende ik naar de bushalte, waar vervolgens 100 bussen voorbij reden maar niet de mijne. Toen de bus eindelijk kwam en ik uiteindelijk bij de bushalte vlak bij m'n huis stond, kon ik m'n fiets opeens niet meer vinden en bedacht ik me dat ik hem bij een andere bushalte had neergezet. STRESS. M'n telefoon kon ik ook niet vinden, dus ik kon ook niet m'n ouders bellen om me met de auto op te halen. Bij nader inzien zeiden ze bij het gedag zeggen ook: 'we zien je wel weer verschijnen'. Helemaal niet raar om dat te zeggen tegen je kind dat op het punt staat om een half jaar naar het buitenland te gaan, vond ik toen. Daaruit bleek in ieder geval dat ze waarschijnlijk geen zin hadden om me helemaal op te halen en te helpen met mijn koffer inpakken en me daarna op Schiphol af te zetten. En opeens bedacht ik me: SHIT, moest ik nou om 21:00 op Schiphol zijn of vertrok dan m'n vliegtuig? En wat ging ik eigenlijk doen als ik aankwam in Zweden? Ik had nog helemaal geen huisvesting geregeld! En ook geen kaart van de stad en ik had eigenlijk geen idee waar ik terecht zou komen en ERROR ERROR ERROR.

En toen werd ik wakker.

p.s. Ik bedoel het boek hoor

Nu ik mijn verlanglijstje nog een keer doorlees denk ik dat het voor niet-boekenkenners eigenlijk best raar staat dat ik honderd jaar eenzaamheid voor mijn verjaardag vraag.

Klusdag

Ondanks de lekkage bij mijn ouders maakten ze gister een dagje vrij om bij me te komen behangen en verven. De hele dag zijn we bezig geweest; ik vooral met verven, zij met behangen. Gelukkig hoefden we niet zo vaak in dezelfde kamer te zijn, want ik denk altijd meteen dat het dramatisch is als er even iets fout gaat. Nu hoorde ik alleen af en toe een zucht met daarna de opmerking: 'Waarom moet ze nou weer zo per se behang met een patróóntje'. Het patroontje moet natuurlijk perfect aansluiten en het passen, meten en vastplakken duurt daardoor een stuk langer. Sorry paps en mams! In mijn volgende huis zal ik alles gewoon verven of behang zónder patroontje nemen (maar hopelijk zit ik hier nog wel een paar jaar, want het is nu perfect). 

Le résultat: foto 1 & 2 zijn de woonkamer, foto 3 & 4 de slaapkamer en foto 5 is de nieuwe poster in de woonkamer. 

 

Material girl

Oke, ik geef het toe. Ik geef toe dat ik het leuk vond om een nieuwe smartphone te bestellen. Dat ik zenuwachtig opsprong toen de bel twee dagen later eindelijk ging, de trappen af rende naar de benedendeur, de postbode veel te overdreven bedankte en voorzichtig het pakketje van hem aannam. En ik geef ook toe dat ik daarna uren zoet ben geweest met alles installeren en testen, mijn favoriete foto's en muziek erop zetten, alle telefoonnummers toevoegen en een hoesje uitkiezen in de dichtstbijzijnde telefoonwinkel. En dat ik nu heel blij ben met m'n nieuwe telefoon. 

Een beetje materialisme zo nu en dan mag. Toch?