Lieve internationale studenten,
Middels deze brief wil ik jullie allemaal mijn excuses aanbieden. Welnu, niet allemaal, want zo extreem is het ook weer niet, maar het aantal mensen aan wie deze brief gericht is groeit nog steeds gestaag.
Ik wil jullie mijn welgemeende excuses aanbieden als ik niet meer weet hoe je heet of als ik me aan je voorstel terwijl we elkaar al hebben ontmoet. Ik weet niet of jullie zelf wel álle gezichten en namen kunnen onthouden, maar ik blijk er in ieder geval niet in uit te blinken.
Sorry als ik vraag hoe je buddy group is terwijl je in mijn buddy group zit, sorry als ik er vanuit ga dat je uit Duitsland komt (tja, er zijn hier gewoon echt veel Duitsers) terwijl je eigenlijk uit Oostenrijk komt en sorry als ik voor de honderdduizendste keer je naam vraag terwijl we een maand geleden nog zo'n gezellig gesprek hadden op een feestje. Er zijn hier gewoon echt veel mensen en nog bijna elke dag ontmoet ik weer iemand, je kent het vast wel. Dat maakt het gewoon lastig om alle gezichten en namen te onthouden en al helemaal welk gezicht dan ook alweer bij welke naam hoort en welke studie/land/taal.
Dus, de volgende keer dat ik je naam vergeet of verkeerd uitspreek (Ierse namen zijn echt ingewikkeld!), weet je hopelijk dat het niet uit desinteresse of achteloosheid is, maar puur uit een overload aan informatie. Want ik vind jullie allemaal heel leuk (nuja, niet allemaal, maar toch zeker de grote meerderheid van jullie).
Liefs,
Rachelle (en nee, ik vind het niet erg als je mijn naam uitspreekt als Reetsjel of Ratsjèl. Daar luister ik ook gewoon naar. Raggel neem ik je daarentegen wel weer kwalijk)
Maar mijn naam en gezicht herinner je hopelijk nog wel!
BeantwoordenVerwijderenNurks