When the stars are the only thing we share, will you be there?

Ik ben geselecteerd voor Göteborg!!

Deze stad zal voor een half jaar mijn thuis worden. Niet slecht hè?

Fingers crossed

1. Göteborg
2. Manchester
3. Uppsala

Dat is mijn top 3 uiteindelijk geworden. Maandagnacht heb ik eindelijk mijn application package ingeleverd en nu is het afwachten. Waarschijnlijk horen we over ongeveer twee weken of en waarvoor we zijn geselecteerd, dus fingers crossed! 

Keuzecrisis

Nog maar anderhalve dag tot de deadline voor de exchange inschrijving en ik heb nog steeds geen definitieve beslissing genomen waar ik heen wil! Ik moet een top 3 inleveren, maar ik twijfel tussen twee opties voor nummer 1: Göteborg en Uppsala. Als ik net heb bedacht dat ik naar de ene wil, komt er weer iemand met een briljant argument voor de andere.  

NOT HELPING. AT. ALL.

Ik heb voor allebei de universiteiten een motivatiebrief geschreven, zodat ik op het allerlaatste moment nog kan kiezen, dus het wordt waarschijnlijk de optie die op het allerlaatste stressmoment in mijn hoofd zit.

Iedereen blijft wel zeggen dat het niet zoveel uitmaakt, omdat het alleen maar kiezen tussen leuke dingen is. Dat kan wel zijn, maar ik wil dan wel het leukste!

Winter in Amsterdam

Prinsengracht, Amsterdam

"Ga nooit op reis zonder een koffer met dromen" - Dirk de Herder

Knopendoorhakdag

100 knopen en vandaag ga ik ze allemaal doorhakken.

Extreem Luid & Ongelofelijk Dichtbij

Ik heb een van mijn favoriete boeken herlezen: Extreem Luid & Ongelofelijk Dichtbij. Binnenkort komt de film uit en ik wilde het boek graag een tweede keer lezen voordat ik de film zie. Het is zo'n boek dat vol mooie zinnen staat, die je het liefst allemaal wil onthouden. Dat is me niet gelukt, maar dit zijn er een aantal.

Ik wist niet wat hij voelde want ik kende de taal van zijn gevoel niet.

Dat is de tragiek van de liefde: je houdt van niet zoveel als van dat wat je mist. 

Je kunt jezelf niet behoeden voor verdriet zonder jezelf te behoeden voor geluk.

Ik wilde niets meer over de dood horen, daar had iedereen het voortdurend over, zelfs als niemand het erover had. 

Die avond lag ik in mijn bed iets te bedenken: onder elk kussen in New York zou een speciale afvoer moeten komen die in verbinding staat met de grote vijver in Central Park. De tranen van iedereen die zich in slaap huilt, zouden dan naar één plek stromen, en 's ochtends meldt de weerman of het peil in de Tranenvijver is gestegen of gezakt, en dan weet je of New York in mineur is of niet. En als er iets verschrikkelijks gebeurt; zoals een atoombom, of dan toch op z'n minst een aanval met chemische wapens, dan zou er een keiharde sirene afgaan die alle bewoners oproept naar Central Park te komen om zandzakken rond de grote vijver te legggen.
Enfin.

En nog een paar in het Engels, die ik stiekem heb opgezocht:

It's better to lose than to never have had.

She wants to know if I love her, that's all anyone wants from anyone else, not love itself but the knowledge that love is there, like new batteries in the flashlight in the emergency kit in the hall closet. 

Ik hoop dat meneer Foer de rest van zijn leven boeken blijft schrijven, zodat we nog veel meer moois van hem mogen lezen.